Öyle çok imreniyorum ki facebookta ve instagramdaki bazı arkadaşlarıma.Ve tabii ki onların yaptığı paylaşımlara.
💘
Çünkü yıllardır bıkmadan, usanmadan, caymadan ve soğumadan sadece ve sadece aşk için yazıyorlar.Aşkı paylaşıyorlar. Resimlerinde, yazılarında hep aşk var.Nasıl bir yürek, nasıl bir sevdadır ki bu,insanı böyle şair böyle aşık yapabiliyor.İstisnasız her gün bir kadın veya bir erkeğe aşk sözleri yazabilmek,duygusal dizelerle seslenmek çok büyük bir beceri.Bu beceriye sahip arkadaşlarım var benim.Onlar
sanki aşk ülkesinde aşk yiyip içiyor,aşk soluyup sadece aşkla yaşıyorlar.Kendilerini yaşadıkları ülkeden, ülke sorunlarından üzüntü ve sıkıntılarından uzak tutup sadece aşkla haşır neşir olmak muhteşem olmalı.Keşke ben de yapabilsem.
💘
Bir bebek nasıl biberonundan cukur cukur sütünü emip besleniyorsa, benim bazı arkadaşlarımda aşk ile besleniyorlar. Biberonlarında tükenmeyen aşkın iksiri var, onu çekip duruyorlar.Öyle çok istiyorum ki onlar gibi platonik, ütopik bir hayal dünyasında yaşamayı.Bir gün be bir gün, onlardaki kafa bende olsa ne olurdu.Yok olmaz benim kafa kuyruklarda,zamlarda,çöken evlerde,ezilen kedide dövülen kadında,sandıkta mitingte ve vatan ,millet, sakaryada olmazsa mutlu olamıyor.Benim bela arayan bir kafam var anlayacağınız.Ah kafam ah.
💘
Şiirler yazacak, özleyip bekleyecek ve her sabah aşkla uyanacak duyguları olanları,tavrını hiç bozmadan sadakatle böyle paylaşımlar yapanları çok seviyorum. Hayatın toz pembe renkleri içinde kalabilmelerini elbette diliyorum.Aşkları bitmesin,tükenmesin.Bizde olmayan mutluluğu bize yaşatsınlar.Aşkla yatıp aşkla kalksınlar.Ama keşke hayatta sadece aşk derdi olsaydı.Aşk benim karnımı hiç doyurmadı organik beslenmedim demek. Şimdi başlıyayım o zaman.Nerde benim biberonum looo?
Aşk Ve Hep Aşk
