Tutkulu bir bağımlılıkla televizyon seyretme merakım yok benim.Gün içinde hiç açmadan günler geçiririm.Yalnızlığımı televizyon seyrederek kalabalıklarla değiştirmekte hiç tercihim değildir. Haftada bir iki gece severek izlediğim dizilere bakarsam bana yeter. Seyrettiğim dizi yoksa, televizyon da yoktur hayatımda.Yaşlıların “aptal kutusu” dediği ekranla samimiyetim hiç yok yani anlayacağınız. Ben güncel olayları daha…
Yaz sezonunu tamamlayıp sağlıkla kışlığımıza dönünce ;alabildiğine yorulup ,derlenip toparlanmak, aklanmak, paklanmak gerekti.Ayların tozu, her yere girip yerleşmiş olduğundan sil sil ancak terk ettiler bizi.Yaz evini de kapatmak ve eşya taşımakla tükenen enerjimle yerlerde sürünmeye hazırlanırken bir anda çalan kapı zilimle umutsuz kaldım.Oh işim bitti.Temizlendik.Şimdi azıcık dinleneyim diye niyetlenişimi ertelemek…
Sosyal medya platformlarında çok uzun yıllardır aktif kullanıcı olarak varım ben.İlk zamanlardan beri,bu alanlarda gezer,okur,yazar ve paylaşırım. Bu arada tanıdığım çok sayıda arkadaşı,dostu,akrabayı ,öğrenciyi, komşuyu takip eder, beni takip etmek için istek gönderenleri de hemen kabul ederim. Çoğunlukla uzun yıllar ötesinden okuttuğum öğrencilerim, şu an ki yaş ve görüntüleriyle bulunuyorlar listemde. …
Şiddetli yağmur nedeniyle televizyon yayınları “sinyal yok” uyarısı vererek devre dışı kaldığında, hemen radyomuzu açarız biz. Geçen gecede televizyonda yayın yoktu.Açtık biz de radyoyu. Tesadüf bu ya harika bir keman sesi yayıldı odamıza.Kemanın, kanunun ve akordiyonun sesini çok severim ben. Hele Keman, girdiği her melodide insanın ruhuna doğrudan temas edebilen…
Aklıma süper bir fikir geldi.Hemen buraya yazayım da belki büyüklerimize ilham olur. Diyorum ki ben;büyük küçük tüm yerleşim yerlerimizdeki meydana gelen deprem ve sel gibi doğal afetlerle mücadele edip başarılı olmaları için tüm belediye başkanlıklarına Japon mühendisler atansın. Çünkü son günlerde de gördüğümüz gibi ister metropol olsun, isterse minicik bir…
Erzurumda görev yaparken eşimin keşif yapmak için gitmek zorunda olduğu bazı illere onunla gidip görme imkanına sahip olmuştum.Ağrıyı, Doğu Bayazıtı da bu vesile ile gezmiştim. Büyük Küçük Ağrı Dağlarıyla,Gürbulak Sınır Kapımızı görmüş ve sınıra çok yakın Ararat otelinde bir kaç gün kalmıştım. Bazargan Sınır Kapısından siyah çarşaflara sarınmış halde yurdumuza…
Zamanı geri alabilseydim eğer, neler yapmazdım ya da yapardım diye düşünmeye kalktım geçen gün.Karman çorman oldum gene.Bana düşünmek yaramıyor ayol,hemen vites kutusunu dağıtıyorum.Altından kalkamıyorum fikirlerimin.En iyisi düşüncesiz bir kadın olarak yaşamak sanırım. “Salacan çayıra,mevlam kayıra”. Ama yine de aklıma ilk gelen keşkemi size yazayım istiyorum. Zamanı geri alabilseydim,hiç yapmayacağım en…
Çok çok uzun yıllardır araba kullanıyorum.Genç kızken ehliyet almıştım.Nereden baksam kırk yılı aşmış belki elliye yaklaşmıştır bu süre. Ameliyat yasaklarım dışında hiç ara vermeden aktif kullanıcı olarak çöp konteynarını ufak tefek tepmelerimin dışında,büyük boyutlu tek bir kazam var.Onda da çarpan değil, çarpılandım ve sıfır kusur puanımla işi bağladım. Bu zaman…
Bu sabah yaşadığım bir duyguyu unutmadan sıcağı sıcağına yazmak için klavyeyi kullanırken, derin tefekkür içindeki düşüncelerim devam ediyordu.Sık sık yazdığım gibi arı sinek böcek ve haşeratın her türü ile irili ufaklı her hayvandan kaçınmak korkmak gibi huyum var benim.Hele sivrisinekler baş düşmanım. Sabah çayımı içmek için camlı ve telli balkonda…
İnsanlara çok fazla güvenip,yakınlık gösterip hayal kırıklığı yaşadığım yıllarım oldu benim.Şimdiki akıl ve duygu olgunluğuma şıpıdak gelmedim elbette.Ancak kırıla kırıla kırmayı değil, kırmamayı seçtim ben.Tüm gücüm ve kararlılığımla kimseyi incitip üzmemeye gayret ettim. Bunu mükemmel başardım demiyorum ama, vicdan yükümü en aza indirdiğime inanıyorum çok şükür. Sosyal hayatım içinde değer…
Çok uzun yıllar önce dayımın oğlunun nişanlanacağını duyup sevinmiş ve salonda yapılacak yüzük takma törende giymek için elbise seçmeye başlamıştım. Gençtim neşeliydim, sağlıydım. Hemen seviniyor ve umutlanıyordum.Ayrıca kuzenimi de çok seviyor ve onun mutlu gününde yanında olmak istiyordum. Ben ve eşim Balıkesirde çalışıyorduk o zamanlar.Nişan Bursadaydı. Tesadüf ki annem ve…
Lüks döşenmiş bir evi,kapıda yeni model arabası,üstünde markalı giysisi olan bazı kişiler kendilerini pek değerli sanır bizim memlekette. Bir de koluna ve boynuna iki değerli takı taktıysa tamamdır,uçuşa hazır haldedirler.Hava atıp dolanırlar meydanlarda.Onları böylesine şişiren ise etraflarındaki maddiyata çok fazla önem yükleyen şakşakcılardır. Oysa gerçek zenginlik ve kalite bunlarla kazanılmaz.Saygınlığı…
Bir zamanlar Cumhurbaşkanlığı yapmış bir liderin oğlu, kendisiyle söyleşi yapan gazeteciye “bir zamanlar çok arayıp soran ve yanımıza gelen vardı.Telefonlarımız susmaz,evimiz hiç boş kalmazdı.Şimdi ise tek bir kişi bile arayıp sormuyor, gelmiyor” diye dert yanmış. Bu söyleme şaşırıp üzüldüm mü elbette hayır.Bilinen gerçekler için bu duyguları yaşamamın bir anlamı yok…
*Aylardır poposuna geçirdiği deniz şortuyla her gün koşarak evimin önünden denize gidip gelen kırk kiloluk profesör tarzan beyi iki gündür göremememin en derin üzüntüsü içinde olduğumu halkıma duyurmak istiyorum. *Bu yiğit hatta babayiğit hocamız bozan hava,düşen ısı ve yağan yağmur nedeniyle artık sahilimizi şereflendiremiyor.En az dört ay boyunca sadece donuyla…
Evet, itiraf ediyorum: Son yıllarda en büyük hobim, en derin terapi seansım ve biricik eğlencem üç harfli marketleri gezmek.Sağlık nedeniyle sosyal hayat içindeki tüm etkinliklerim kısıtlanmış durumda. Kimileri stres atmak için yogaya gider, kimileri meditasyon yapar. Ben ise “Aktüel Ürünler Katalogu” kapağında beliren bir ürün için markete gidiyorum.Millet lüks restoranlarda,…
Buzdolabının kapağını on beş dakika arayla açıp açıp,ışığıyla göz göze geldim bugün.Her bakışmamda ise aradığımı bulamadım,ama hamarat bir el gelir lezzetli bir şeyler bırakır umudumu da yitirmedim. Buzdolabını bu kadar kısa sürelerde sık sık açıp kapatmamın tek sebebi canımın sıkılmasıydı aslında. Çocukluğumda, canım sıkıldı dedikçe babaannem “kızların canım sıkılmaz ”…
Bugün boş anımda erkekler doğursaydı neler olurdu diye düşündüm.Bu fikir nereden aklına geldi derseniz eğer, X isimli platformda doğum yapan bir denizatının videosunu izlediğim anda aklıma geldi diyebilirim. Denizatının erkeği bir batında dört bin yavru dünyaya getirdi.Şoka girdim.Elbette sizler de benim gibi denizatlarının,denizejderhalarının ve boru balıklarının erkeklerinin doğum yapan tek…
Güne erken uyandım bu sabah.Hemen çıktım balkona.Yağmur yağıyordu inceden.Çok da tatlı bir serinlik vardı.Güneşşiz kapkaraydı gökyüzü.Sırtıma iliştirdiğim hırkaya sardım kendimi .Üşüdüm hafiften. Tarak vurulmamış saçlarım horoz ibiği gibi dikilmiş haldeydi başımda.İnatçı bir kişiliğim yoktur ama nedense her uykudan kalkışımda saçlarım isyankar bir tutum sergiler ve inmezler yerlerine.İllaki bir kaç fırça…
AGA marka büyük radyomuza kulağımı dayayıp o zaman ajans denilen haberler sonrası okunan hava durumunu mutlaka dinlerdim.Her gün adı geçen iki sözcüğü yeniden duymaya,anlamaya ve ezberlemeye çalışan kıvırcık saçlı,küçük kara bir kızdım ben.Kafama taktığım, söyleyip durduğum ama anlamlarını bilmediğim bu iki sözcük Hidrografi ve oşinografiydi.Ardı ardına, çok akıcı bir dille…
Yazı yazmanın tuhaf bir yanı vardır, yaşayanlar bilir.Çok zengin bir sofrada beslenmiş bile olsanız,hep açsınızdır. Çünkü yazı yazmak dışarıdan bakıldığında son derece masum, hatta entelektüel bir eylem gibi görünse bile çok zor bir uğraştır. Yazmaya tutkuyla bağlı biri için doymak,tamam şimdi oldu demek yoktur.Her sözcük yeni cümlelere,yeni sayfalara,yeni kitaplara gebedir….
Ticaretten hiç anlamayan bir aklım ve girişimcilikten çok uzak bir ruhum olduğunu dürüstçe söylemeliyim.Ne arz talep,ne para edecek yatırımlar ne ucuz alıp pahalı satmakla ilgili düşünce ve bilgim var.Yanımdan çok meslek geçebilir ama esnaflık asla. Mesela yıllar önce Almanyada yaşayan bir yakınımın getirip satmam için bana verdiği bir kaç şişe…
Hayatımın bir çok döneminde ev işlerime yardım etmesi için temizlikçi hanımları eve çağırdığım olmuştur. Çalışırken, hastayken olduğu gibi şimdiler de yaş alıp gücüm pek çok şeye yetmediğinden yardıma ihtiyaç duyuyorum. Birlikte çok uzun zamanlar geçirip iyilik ve desteklerini unutmadığım,yardımcı kardeşlerim,ablalarım,evlatlarım oldu.Hiç biriyle bir gün kötü bir olay yaşayıp, kırılmadım. Ben…
Eylül düşünce takvimlerin üstüne,yaz bitti kış geliyor duygusunu yaşayanlarda etkinlikler şekil değiştiriyor.Pazarlarda,marketlerde farklı bir canlılık gözleniyor.Eşimin rahatsızlığı nedeniyle son dört, beş yıldır semt pazarlarına gitmek benim görevim oldu.Eskiden hazıra konardım ben.Ama artık çantaları ben doldurup evimize getiriyorum. Tabii ki evden çıkmadan geceden hazırlanmış alacak listesi cebimde günün erken saatlerinde yola…
Orama, burama,şurama altından kolye bilezik, zırh,kemer takılmış bir gelin olamadım ben.Her şey ölçülü, her şey çok sadeydi.Sevenlerimiz imkanlarının izin verdiği ölçüde bizi sevindirmişti. Koltuk altlarıma dek kollarımı dolduran bileziklerim olmadı.Kollarımın boyu yetmediği için yüzlerce bilezik kurdele ile bağlanıp boynuma asılmadı. Takılarımın ağırlığından halay çekemez de olmadım düğünümde. Boynumdan sarkan dizi…
Her milli maçta olduğum gibi korku,heyecan duyguları bedenimi çok yorduğundan tamamına canlı canlı bakamadım voleybol maçının.Yamalı kalbim dayanmaz diye korktum.Ancak bildiğim tüm duaları okudum.Yalvardım Allaha.Totemler yaptım, adaklar adadım.Sonunda ise bizleri büyük çoşku ve mutluluk içine atan zaferi neşeyle kutladım. Sultanlarımızın son yıllarda bize yaşattığı tüm galibiyetlerde sonsuz sevinç yaşıyorum. Ankara…
Aynada kendime bakıp ellerimle saçlarımı arkaya tarayınca aklıma geldi birden saç kırıkları. Burnumu yapıştırdım iyice aynaya, baktım saçlarımın uçlarına. Kırık hiç yok.Sevindim buna.Kısa saçlı olmanın avantajı bu. Zaten kırık olsa ne olacak çaresi var.Kuaföre gider kırt kırt temizlettirirsin kırıkları,işin biter. Burnun,parmağın,kolun, bacağın hatta kafan kırılıyor çaresi bulunuyor.Bir kalp kırığına,derman yok bu…
Hayatta hiç bitmeyecek acılar ve hiç kapanmayacak yaralar vardır.Bunların başında doğal afetlerde ailemizi, sevdiklerimizi kaybetmek gelir. Ben 1939 yılında yaşanan Erzincan felaketinde annesini kardeşlerini kaybetmiş,yuvası yıkılmış,kendisi üç gün enkaz altında kalarak tesadüfen kurtulmuş bir kadının kızıyım. Annem,ömrünce ne bu acıyı ardında bırakabildi,ne korkularıyla baş edebildi.Hiç gülemedi yürekten doyasıya. Gürültülü sesler,kesilen…
Ve eylül geldi işte.Her gelişinde getirdiği kasveti, karamsarlığı ve kaygıyı içime zerk etmeye başladı usul usul.Kış geliyor artık üzülüyorum. Nisan ayında yüklendiğim umut, neşe ve yaz mutluluğumu almaya geldi eylül biliyorum.Hep böyle yapar;apar topar gelir güneşi çalar,denizi çalar,çiçeği böceği çalar ve apar topar gider.O gider insanlar gider,evler kapanmaya başlar yazlıklarda….
Benim aksiyon heyecan, korku,cesaret,güç kuvvet gerektiren hiç bir hobim olmadı.Kendimi oralarda aramadım hiç.Kuvvetimi,cesaretimi ispatlamak gibi girişimlerde de bulunmadım.Ayağımın yerden ayrılmaması yetti bana.Uçmak,düşmek, fırlamak,tırmanmak, atlamak gibi efor gerektiren spor ve eğlencelerden hoşlanmadım.Kalbimin kanat takmasına, gereksiz takırdamasına izin vermedim..Beni dışardan görenler, aslan gibi kadın ya da Erkek Fatma deseler bile, tam tersi…
1970 li yıllardı.Ablam eğitim için Almanyaya gitmişti.Oralarla ilgili izlenimlerini dinlerken söylediği bir bilgi genç yaşımda beni çok şaşırtmıştı.Ablam,”Almanyada meyvelerin taneyle,karpuz ve kavunun dilimle satıldığını söylemiş,insanlar tane ile muz bile alıp yiyorlar”demişti. Ben o zaman Almanlara çok acımış,ne kadar fakirler deyip hayıflanmıştım.1 tane elmanın, bir dilim karpuzun satın alınabileceğini algılayamamıştım. Yazıktı…
Günün ilk ilacını almak için yaptığım kahvaltıdan arta kalan sıcak çayımı alıp her zamanki nöbet alanım olan balkonda göreve başladım gene. Camın önünde bulmaca çözüyorum. Henüz sabahın çok erken saatleri.Hareket yok etrafta. Geç yatanlar derin bir uykudalar. Sıcaklardan uyuyamayanlar gece uykusuna hasret kaldılar zaten.Sokak yalnız,kimsesiz bugün.Pazar, tatilliğini yapıyor işte.30 Ağustos…
Şöyle kırtasiyeden alınmış bembeyaz defterlere yazılar yazmayalı yıllar oldu.Özlü sözler biriktirme, bunları üşenmeden deftere yazma tutkumdan da eser yok şimdi. Hayatım boyunca yaşadığım her evde, kurduğum çalışma odam ve masam artık yok. Oysa masamı, dolma kalemlerimi, defterlerimi ne çok severdim ben. Makam masasına oturduğum yıllarda masa üstüne dizdiğim eşyaları habire…
İnsanın kendisini bilmesi,yeteneklerini keşfetmesi,yapamayacaklarını belirlemesi mutluluğu için gerekli bence.Ben yazma yeteneğimi fark ettiğimde çok mutlu olmuştum mesela.Kendimde ilk keşfim buydu sanırım.Çok uzun yıllardır bu fark edişimin peşini hiç bırakmadım, o da beni terk etmedi.Her ne kadar bu becerimden ekmek yemesem bile,çok mutluyum.Nasip böyleymiş demek ki.Allah yürü ya kulum deseydi, yürürdüm…
Gün içinde son yediğim yemek genelde saat 16-17 ye denk gelir. İlerleyen saatlerde kraker,cin mısır veya tek meyve gibi atıştırmalıklar yapar ilaçlarımı içer yatarım. Sabaha dek yaklaşık17-18saat aç kalır ve uyanır uyanmaz terliklerimi bile yiyecek açlıkla kahvaltıyı hazırlarım.Bu sabah gözlerimi ilk açtığım anda kışın çok severek yediğim sosisli sandiviçi hayal…
“Sağ elin verdiğini sol el görmeyecek” anlayışını temel alan bir yardımlaşma şeklidir Askıda Ekmek.Bu uygulamada veren kimin aldığını, alan kimin verdiğini bilmez. Benim çok sevip desteklediğim bu yardımlaşma Osmanlı İmparatorluğu’ndan günümüze kadar ulaşan ve Türkiye’de hâlâ yaygın olarak sürdürülen köklü bir dayanışma geleneğidir. Amaç, ihtiyaç sahiplerini rencide etmeden ve yardım…
Yaz sıcaklarında gecelerin tadı başka oluyor.Genelde ev dışında serin yerlerde oturmaya çalışıyoruz.Evin bahçesi, sahil,balkon,teras tercih ettiğimiz yerlerin başında geliyor.Esintili, hafif serinlemiş bir yaz gecesinde tercih edilen o yerlerin birinde yıldızların altında ve ay ışığında oturup düşüncelere dalmanın tadı bir başka oluyor. Düşünmek deyince evrenin sırlarını çözmeye çalışmaktan söz etmiyorum.Şöyle bir…
Şimdi yazacaklarımı benim gibi çalışma hayatını devlet kurumlarında geçirmiş olanlar çok iyi hatırlayacaktır.Oralarda yangın anında ilk kurtarılacak dolaplar,dosyalar,demirbaş eşyalar olurdu.Hatırladınız mı?Büyükçe yazılmış uyarı yazıları hep dikkatimizi çeker,ilk kurtarılacakları beynimize kaydederdik.Teftişe gelen müfettişler “hım hım” diyerek bunları denetlerdi.Sanki bir felaket anında insanlar canlarını bırakıp dolapları kucaklıyacaklarmış gibi.Ben görev süremde bu demirbaşları…
Mevsim yazsa ve devamlı açık alandaysanız arı,sinek ve böcek gibi canlıların doğrudan hedefi oluyorsunuz. Bu güzel mevsimi çekilmez kılan en önemli sorunlardan biri de bunlar tarafından ısırılmak.Kapılara pencerelere teller koysak,kendimizi market veya eczanelerde satılan spreylerle ilaçlasak bile şişlenmekten kurtulmamız çok zor.En sıcak zamanlarda uzun kollu, uzun paçalı giyip çoraplara sığınsak…
Öğretmenliğimin ilk yıllarında yazılı yoklama kağıtlarını okurken hiç bıkmaz,usanmaz aksine çok eğlenirdim ben.Çünkü öğrencilerimin bilmedikleri soruların yanıtlarına yazdıkları saçma sözler çok hoşuma giderdi. Benim de genç oluşumun verdiği vurdumduymazlıkla bu sözleri bir defterde toplamaya başlamış, arkadaşlar arasında bolca da gülme konusu yapmıştım.Saçmalardan Seçmeler adını verdiğim defterimde kısa zamanda bolca mizahi…
Bugün yaşanacak gök olayını duyunca yine çocukluk anılarıma gidip geldim.Küçücükken güneş tutulması olacağını öğretmenimden öğrenince izlemek için hazırlıklar yapardım.Çıplak gözle bakmanın sakıncalı olduğunu öğrendiğimden,sokakta bulduğum beyaz camları ateş yakarak islendirirdim. Gözlem noktama,emek verip islettiğim kararmış cam parçamla dikilirdim.O zamanlar yukarı baktığımda baş dönmesi yapan boyun fıtığım olmadığı için bir akademisyen…
Yunan Matematikçi ve Mucit Arşimet’in suyun kaldırma kuvvetini keşfettiğinde hamamdan fırlayıp “Eureka!” (Buldum!) çığlığı attığı söylenir.Adamcağız fırladı mı fırlamadı mı fırladıysa nasıl fırladı?Anadan üryan mıydı yoksa peştemal veya incir yaprağı ile örtünmüşmüydü bilen yok.Ben olaya el atar bu mühim bilinmezlik üzerine düşünceye dalardım ama, şimdi size kendi Euraka yani evrakamı…
Araba iç dış yıkama ücretleri arttığından beri temizlik işini kendim görmeye başladım. Evden kablo uzatıp elektrik süpürgesi ile iç süpürme gerçekleştirdiğim gibi,benzinliklerde yer alan karekot okutmalı yıkama makinelerini kullanıyorum. Bu makineler 1 kuponla arabanın dört yanından bir tur atıp, orta düzeyde yıkayacak kadar su püskürtüyorlar. Sabun istemezsen gayet kısa sürüyor…
2001 yılından beri yaz evimizdeki komşularımla, abla kardeş ilişkisi içinde çok güzel yaz günleri geçiriyorum.Altı daireden oluşan bloğumuzun bahçesinde geceleri sohbet için toplandığımız gibi,her konuda yardımlaşarak güven dolu dostluklar yaşıyorum. 25 yıldır birbirini hiç kırmayan incitmeyen sevgili komşu kardeşlerime hayatımı güzelleştiren olgunlukları için minnet duyuyorum.Çünkü çok sık duyup şahit olduğumuz…
Günlerdir kararsızlık yaşadığım ve üzerinde haylice düşündüğüm bir konuda Allahın eli bana uzandı desem, kaç kişi inanır bilmiyorum. Ama gerçekten öyle oldu. Kafamı kurcalayan bir düşüncem artık aklımdan çıktı gitti. Evimizdeki sabit telefonları hiç kullanmadan yıllardır ücretini ödeyerek evde tutuyoruz.İki ev telefonu,iki internet,iki de cep telefonu faturası haylice yüksek geliyor…
Kötü bir tesadüf olmalı ki son zamanlarda dost sohbetlerinde ve medya haberlerinde evlatları tarafından dolandırılan, mağdur edilen büyüklerin hikayelerini arka arkaya duydum. Bir kere daha tekrarlayıp sizin de dikkatinizi bu konuya çekmeyi uygun görüyorum.Dedimki; Son yıllarda evlatları tarafından dolandırılan, yoksul bırakılan,aç kalıp acı çeken anneler ve babalar çok fazlalaştı.Umarım sesim…
Bilgisayarı öğrenip İnternete bağlandıktan,cep telefonumla sosyal medyaya girdikten, televizyonlarda her şeyi seyrettikten sonra masumiyetimi kaybettiğime yemin edebilirim. İyi niyetli,saf,insanlara sonsuz güven duyan ve herkese hep inanan biri olan ben ne zamanki sosyal medya yorumlarını, haberlerini okuyup paylaşılan videoları seyrettim kirlendim. Hiç aklıma gelmeyecek,hiç duyup görmeyeceğim rezillikleri çirkinlikleri, ahlaksızları, öğrenip tüm…
Bugün merak edip profilime girip baktımda; 19 Mart 2026 tarihinden bu yana uzunca yazı yazıp sizinle paylaşmamışım. Bu süre zarfında düşünmekten, gözlemekten vazgeçmedim elbette.Yazma tutkum da tükenmedi.Sadece hayalet olmak istedim. Bu süre içinde görünmeden görmek,duyulmadan duymak,yazmadan okumak, yokmuşum gibi yapmak ve umursamazlığı oynamak çok iyi geldi bana. Hayalet olma fikrini; …
Ne güzel bakar,nasıl muzur gülerdin.Nasıl tutkulu severdin kadınları.Nasıl sahiplenir korurdun. Yumruğunla güçlenir, naranla dirilirdim.Beyaz atlı değil,beyaz perdeli sevdamdın sen benim. Köylüm şehirlim,işçim patronum,serserim, sporcum hep sendin.Bolca kestiğin raconlara, asmalarına kesmelerine bayılırdım. Kirli sakalların,bıyıkların ve kimi zaman denizin rüzgarıyla savrulan kara saçlarınla sen defterlerimin süsü,uykularımın düşüydün. Babamdan abimden sonra küçücük kızken…
Son yüz elli yılın en şiddetli kışını yaşayan Kamçatka’da günlerdir durmadan yağan kar 8-10 katlı blokların çatılarına dek yükselmiş ve her yeri kaplamış.Hepimiz televizyon haberlerinde veya sosyal medyada paylaşılan videolardan bu görüntülere rastlamışızdır. Bir çok kişinin yapay zeka ürünü zannettiği bu görüntülerin gerçek olduğu anlaşıldı.Orada evlerin çatılarına çıkan insanların birikmiş…
Benim annem acı kokardı,hüzün kokardı,limon kolonyası ,kurabiye ve köfte kokardı. Hatta çoklukla da mis gibi arap sabunu kokardı. Benim annem, güzel ne varsa o kokardı aslında. Annem şefkat, merhamet, vicdan,ahlak,inanç,sadakat kokardı mesela.Sevda kokardı birde.Annemin kokusu hala burnumda,özlemi burnumun direğindedir geçmez hep durur. Yine bir anneler günü geldi diye sözcüklere,dileklere, dualara…
Dediler ki