AFFOLA

Zamanı geri alabilseydim eğer, neler yapmazdım ya da yapardım diye düşünmeye kalktım geçen gün.Karman çorman oldum gene.Bana düşünmek yaramıyor ayol,hemen vites kutusunu dağıtıyorum.Altından kalkamıyorum fikirlerimin.En iyisi düşüncesiz bir kadın olarak yaşamak sanırım. “Salacan çayıra,mevlam kayıra”.

Ama yine de aklıma ilk gelen keşkemi size yazayım istiyorum. Zamanı geri alabilseydim,hiç yapmayacağım en önemli şey; insanlara çok güvenmemek olurdu.Yaşlı bir hanım söylemişti “insanlara güvenmeyin, güneş bile işi bitince gidiyor”diye.Ne kadar doğru.

Hayatta bizleri en çok sevip değer verdiğimiz, yakınlığına güvenip inandıklarımız üzüyor.Bugünkü deneyimlerimle genç bir birey olsaydım güneşe bile güvenmezdim ben.Ama “gençler bilebilse,yaşlılar yapabilsebilse”diye de boşa dememişler değil mi?Bilemedik işte.

Bana böyle yazdırıp düşündüren insanlar var anılarımda elbette.Fakat yanıtını bulamadığım bir merakım da var.Acaba benim  içinde dün veya bugün; keşke tanımasaydım,keşke hayatıma dokunmasaydı, keşke Aytül’e güvenmeseydim diyen kişiler var mı?Bu sözleri söylettirip, beni lanetle anan kişiler bıraktım mı ardımda?

Kimseyi yarı yolda,kimseyi kullanıp bırakıp atmadım ama kaç kişinin hayal kırıklığı oldum bilmiyorum.Çok emek verdim çok gayret ettim insan ilişkilerime.Fakat yine de vardır belki bana gıcık olup zaman trenlerinden  atacak olanlar.

Çok şey var bu konuda yazacak.Keşke kısıtlamasa sosyal medya.Yazsam yazsam.Bitirelim o zaman “HER NE KADAR SÜRÇÜ LİSAN ETTİYSEK AFFOLA”.