İnsanlara çok fazla güvenip,yakınlık gösterip hayal kırıklığı yaşadığım yıllarım oldu benim.Şimdiki akıl ve duygu olgunluğuma şıpıdak gelmedim elbette.Ancak kırıla kırıla kırmayı değil, kırmamayı seçtim ben.Tüm gücüm ve kararlılığımla kimseyi incitip üzmemeye gayret ettim. Bunu mükemmel başardım demiyorum ama, vicdan yükümü en aza indirdiğime inanıyorum çok şükür.
Sosyal hayatım içinde değer görmek,saygı duyulmak dışında özel isteklerim hiç olmadı.Babadan anneden öğrendiğim değerler ve kurallara sadık kalarak yaşamayı istedim hep.Onur sahibi ve ahlaklı bir insan olmanın gereğine inandım. Gururumu örseleyecek kişi ve olaylardan uzak durdum.Seveni sevdim,sayanı saydım.Arayanı aradım, unutanı unuttum. Anlatmayana sormadım. Çağrılmadığım,geç çağrıldığım veya aracılarla çağrıldığım yere gitmedim.
Beni azarlamaya yönelik tavırlar ile terslemeye kalkan,ezen davranışları kim yaparsa akrep iğnemle icabına baktım.Susmadım çemkirdim ve aştığı sınıra geri püskürttüm.
İyi de şimdi bunlardan size ne.Ben ben diye ne anlatıp duruyorsunuz diyorsunuz içinizden.Megolaman değilim tabiiki .Beni anlatıyorum gelinim sen anla yapıyorum kısaca.
Hayatta bozup bozup değiştirmeyeceğiniz ilkeleriniz, gururunuz,duruşunuz olsun diyorum.Çıkarlarınız için kayıp durmayın oraya buraya.Sözünüze sadık ve namuslu olun.He bir de dürüst olun.Akmısınız,karamısınız bilsin millet.Sizi sahip olduğunuz huylarınız ve tutumunuzla seven sevsin.Sevmeyene de uğurlar olsun.
İLKE

Dediler ki