1960 lı yıllardaydı Almanya’nın iş gücü ihtiyacı nedeniyle kapılarını Türk işçilerine açması.Akın akın bir göç başlamış imkanını bulan evini,köyünü, ailesini bırakan soluğu Alamanyada almıştı.
✌
Sonrasında acı vatan bile denilen bir çok insanın kaderini değiştiren bu ülke, kalkınmasında emek ve alın teri bulunan biz Türkleri hiç kabullenmedi istemedi ve de sevmedi.Vatandaşlarımıza kendi soydaşlarına yaptıramadığı en ağır, en zor ve en pis işleri verdiği gibi ülkelerinin düzenini bozan ezik 2.sınıf vatandaş muamelesi yapmaktanda hiç vazgeçmedi. Kendi çağırmıştı oysa.
✌
Şu gün Almanya da 3. nesil Türkler artık egemen, ama Alman zihniyeti gene aynı bizimkileri hala istemiyorlar. Aynı bizim Suriyelileri, Iraklıları vs istemediğimiz ve sevmediğimiz gibi.Tamam bizim istemediklerimizi, biz çağırmadık. Gelin kalkınmamız için bize çalışın demedik. Savaştan kaçtılar bize sığındılar. Yöneticilerimiz onları çok çok sevdiler.Ama halk hiç sevemedi.
Sonuç; Almanya nın istemediği ama orada kök salan Türkler, kendi ülkelerinde mülteci, sığınmacı istemiyor.Almanya ya kızan küfreden düşman olan soydaşlarımızı eziyor, itiyor ve kakıyor diye demediğimizi bırakmayan bizler şimdi çektiklerimizin intikamını bu yanık tenli insanlara mı çektiriyoruz acaba?Ezile ezile ezmeyi mi öğrendik?
✌
Almanyadan Fransadan ve diğer ülkelerdeki Türkler nasıl memlekete dönmediyse ve dönmeyecekse, bizim vatandaki diğer ülke yurttaşları da geri gitmeyecek dönmeyecekler. Geçmiş ola.Almanya yı canından bezdirip bin pişman eden kader artık bizim başımızda.Biz Almanların canına ot tıkadık.Etme bulma dünyası şimdi bize otlar tıkanıyor.
İyi yanmalar hepinize…