Hiç olmadığım gibi davranmadım,hiç olduğumu saklayıp olmadığımla insanları kandırmaya kalkmadım.Eksiğimi,gediğim
Kimi gün tüm gerçekçiliğim ve samimiyetimle sözcüklere döktüğüm zaaflarıma,kusurlarıma kimi okuyucuları inandırmak da zorlansam, abartmakla suçlansam da gerçeklerimi hep bildim ben.Ancak kendimi hep eziklediğim hep yeteneksiz bulduğum mutfak kadınlığım konusunda şu günlerde kendimi aşmış bulunuyorum.Anladım ki ben kaosların,ben karantinanın kadınıyım.Aman üstünüze sifa olsun bir hammaratlık akın etti üstüme,muhteşem lezzetlerde yemekler yapıyorum şipşak.Zekam mı açıldı ne? Zincirleme lezzet turları yapıyorum.
Kriz yönetiminde çok beğendim kendimi.Umulanın aksine ay bir relaksım,bir sakinim.Aslına bakarsanız eskiden de öyle olurdu,okulda biri düşüp bir yerini kanatıp, kırsa herkes kaçarken ben koşar kucaklar ve korkmadan,paniklemeden yardım ederdim. Tırsmak,kaçmak yok benim yapımda anladım ve pekiştirdim şimdi bu düşüncemi.Afferin kız Aytül.
Ay bir girişkenlik, ay bir pratik zeka,ay bir el çabukluğu bendeki görmeyin gitsin….Çalı süpürgesi gibi çat kapının önünde çat kapının arkasındayım. Sanki kına gecesine hazırlanan kız annesi gibi pişirip pişirip diziyor.Yıkayıp yıkayıp kurutuyorum.Geniş zamanlarda dertsiz ve tasasızken korkusuzken becerikli olmakda ne var.Asıl mesele karantinada ol da göreyim seni.
Ve ömrümde ilk kez alıp okuyacağım bir kitabı çamaşır suyuyla silmenin tatlı bir huzuru içindeyim.Bununlada kalmadı.Kargo paketi, beyin ameliyatı yapılıyor ciddiyeti ile eldiven ve maskeyle açılıp, kitaplar ozonlu bezle silindikten sonra havalandırmak için balkonda yerini aldı.Kitaplarım bir kaç gün orada duracak sonra elime giydiğim cici eldivenler yardımıyla okunacak.
Bunları yaptığıma ve bugünleri yaşadığıma inanamamak gibi minicik bir kusurum var şimdilerde ama, sanırsam onunla da baş edebilirim…Sizce?