Ticaretten hiç anlamayan bir aklım ve girişimcilikten çok uzak bir ruhum olduğunu dürüstçe söylemeliyim.Ne arz talep,ne para edecek yatırımlar ne ucuz alıp pahalı satmakla ilgili düşünce ve bilgim var.Yanımdan çok meslek geçebilir ama esnaflık asla. Mesela yıllar önce Almanyada yaşayan bir yakınımın getirip satmam için bana verdiği bir kaç şişe…
Hayatımın bir çok döneminde ev işlerime yardım etmesi için temizlikçi hanımları eve çağırdığım olmuştur. Çalışırken, hastayken olduğu gibi şimdiler de yaş alıp gücüm pek çok şeye yetmediğinden yardıma ihtiyaç duyuyorum. Birlikte çok uzun zamanlar geçirip iyilik ve desteklerini unutmadığım,yardımcı kardeşlerim,ablalarım,evlatlarım oldu.Hiç biriyle bir gün kötü bir olay yaşayıp, kırılmadım. Ben…
Eylül düşünce takvimlerin üstüne,yaz bitti kış geliyor duygusunu yaşayanlarda etkinlikler şekil değiştiriyor.Pazarlarda,marketlerde farklı bir canlılık gözleniyor.Eşimin rahatsızlığı nedeniyle son dört, beş yıldır semt pazarlarına gitmek benim görevim oldu.Eskiden hazıra konardım ben.Ama artık çantaları ben doldurup evimize getiriyorum. Tabii ki evden çıkmadan geceden hazırlanmış alacak listesi cebimde günün erken saatlerinde yola…
Orama, burama,şurama altından kolye bilezik, zırh,kemer takılmış bir gelin olamadım ben.Her şey ölçülü, her şey çok sadeydi.Sevenlerimiz imkanlarının izin verdiği ölçüde bizi sevindirmişti. Koltuk altlarıma dek kollarımı dolduran bileziklerim olmadı.Kollarımın boyu yetmediği için yüzlerce bilezik kurdele ile bağlanıp boynuma asılmadı. Takılarımın ağırlığından halay çekemez de olmadım düğünümde. Boynumdan sarkan dizi…
Her milli maçta olduğum gibi korku,heyecan duyguları bedenimi çok yorduğundan tamamına canlı canlı bakamadım voleybol maçının.Yamalı kalbim dayanmaz diye korktum.Ancak bildiğim tüm duaları okudum.Yalvardım Allaha.Totemler yaptım, adaklar adadım.Sonunda ise bizleri büyük çoşku ve mutluluk içine atan zaferi neşeyle kutladım. Sultanlarımızın son yıllarda bize yaşattığı tüm galibiyetlerde sonsuz sevinç yaşıyorum. Ankara…
Aynada kendime bakıp ellerimle saçlarımı arkaya tarayınca aklıma geldi birden saç kırıkları. Burnumu yapıştırdım iyice aynaya, baktım saçlarımın uçlarına. Kırık hiç yok.Sevindim buna.Kısa saçlı olmanın avantajı bu. Zaten kırık olsa ne olacak çaresi var.Kuaföre gider kırt kırt temizlettirirsin kırıkları,işin biter. Burnun,parmağın,kolun, bacağın hatta kafan kırılıyor çaresi bulunuyor.Bir kalp kırığına,derman yok bu…
Hayatta hiç bitmeyecek acılar ve hiç kapanmayacak yaralar vardır.Bunların başında doğal afetlerde ailemizi, sevdiklerimizi kaybetmek gelir. Ben 1939 yılında yaşanan Erzincan felaketinde annesini kardeşlerini kaybetmiş,yuvası yıkılmış,kendisi üç gün enkaz altında kalarak tesadüfen kurtulmuş bir kadının kızıyım. Annem,ömrünce ne bu acıyı ardında bırakabildi,ne korkularıyla baş edebildi.Hiç gülemedi yürekten doyasıya. Gürültülü sesler,kesilen…
Ve eylül geldi işte.Her gelişinde getirdiği kasveti, karamsarlığı ve kaygıyı içime zerk etmeye başladı usul usul.Kış geliyor artık üzülüyorum. Nisan ayında yüklendiğim umut, neşe ve yaz mutluluğumu almaya geldi eylül biliyorum.Hep böyle yapar;apar topar gelir güneşi çalar,denizi çalar,çiçeği böceği çalar ve apar topar gider.O gider insanlar gider,evler kapanmaya başlar yazlıklarda….
Benim aksiyon heyecan, korku,cesaret,güç kuvvet gerektiren hiç bir hobim olmadı.Kendimi oralarda aramadım hiç.Kuvvetimi,cesaretimi ispatlamak gibi girişimlerde de bulunmadım.Ayağımın yerden ayrılmaması yetti bana.Uçmak,düşmek, fırlamak,tırmanmak, atlamak gibi efor gerektiren spor ve eğlencelerden hoşlanmadım.Kalbimin kanat takmasına, gereksiz takırdamasına izin vermedim..Beni dışardan görenler, aslan gibi kadın ya da Erkek Fatma deseler bile, tam tersi…
1970 li yıllardı.Ablam eğitim için Almanyaya gitmişti.Oralarla ilgili izlenimlerini dinlerken söylediği bir bilgi genç yaşımda beni çok şaşırtmıştı.Ablam,”Almanyada meyvelerin taneyle,karpuz ve kavunun dilimle satıldığını söylemiş,insanlar tane ile muz bile alıp yiyorlar”demişti. Ben o zaman Almanlara çok acımış,ne kadar fakirler deyip hayıflanmıştım.1 tane elmanın, bir dilim karpuzun satın alınabileceğini algılayamamıştım. Yazıktı…
Günün ilk ilacını almak için yaptığım kahvaltıdan arta kalan sıcak çayımı alıp her zamanki nöbet alanım olan balkonda göreve başladım gene. Camın önünde bulmaca çözüyorum. Henüz sabahın çok erken saatleri.Hareket yok etrafta. Geç yatanlar derin bir uykudalar. Sıcaklardan uyuyamayanlar gece uykusuna hasret kaldılar zaten.Sokak yalnız,kimsesiz bugün.Pazar, tatilliğini yapıyor işte.30 Ağustos…
Şöyle kırtasiyeden alınmış bembeyaz defterlere yazılar yazmayalı yıllar oldu.Özlü sözler biriktirme, bunları üşenmeden deftere yazma tutkumdan da eser yok şimdi. Hayatım boyunca yaşadığım her evde, kurduğum çalışma odam ve masam artık yok. Oysa masamı, dolma kalemlerimi, defterlerimi ne çok severdim ben. Makam masasına oturduğum yıllarda masa üstüne dizdiğim eşyaları habire…
İnsanın kendisini bilmesi,yeteneklerini keşfetmesi,yapamayacaklarını belirlemesi mutluluğu için gerekli bence.Ben yazma yeteneğimi fark ettiğimde çok mutlu olmuştum mesela.Kendimde ilk keşfim buydu sanırım.Çok uzun yıllardır bu fark edişimin peşini hiç bırakmadım, o da beni terk etmedi.Her ne kadar bu becerimden ekmek yemesem bile,çok mutluyum.Nasip böyleymiş demek ki.Allah yürü ya kulum deseydi, yürürdüm…
Gün içinde son yediğim yemek genelde saat 16-17 ye denk gelir. İlerleyen saatlerde kraker,cin mısır veya tek meyve gibi atıştırmalıklar yapar ilaçlarımı içer yatarım. Sabaha dek yaklaşık17-18saat aç kalır ve uyanır uyanmaz terliklerimi bile yiyecek açlıkla kahvaltıyı hazırlarım.Bu sabah gözlerimi ilk açtığım anda kışın çok severek yediğim sosisli sandiviçi hayal…
“Sağ elin verdiğini sol el görmeyecek” anlayışını temel alan bir yardımlaşma şeklidir Askıda Ekmek.Bu uygulamada veren kimin aldığını, alan kimin verdiğini bilmez. Benim çok sevip desteklediğim bu yardımlaşma Osmanlı İmparatorluğu’ndan günümüze kadar ulaşan ve Türkiye’de hâlâ yaygın olarak sürdürülen köklü bir dayanışma geleneğidir. Amaç, ihtiyaç sahiplerini rencide etmeden ve yardım…
Yaz sıcaklarında gecelerin tadı başka oluyor.Genelde ev dışında serin yerlerde oturmaya çalışıyoruz.Evin bahçesi, sahil,balkon,teras tercih ettiğimiz yerlerin başında geliyor.Esintili, hafif serinlemiş bir yaz gecesinde tercih edilen o yerlerin birinde yıldızların altında ve ay ışığında oturup düşüncelere dalmanın tadı bir başka oluyor. Düşünmek deyince evrenin sırlarını çözmeye çalışmaktan söz etmiyorum.Şöyle bir…
Şimdi yazacaklarımı benim gibi çalışma hayatını devlet kurumlarında geçirmiş olanlar çok iyi hatırlayacaktır.Oralarda yangın anında ilk kurtarılacak dolaplar,dosyalar,demirbaş eşyalar olurdu.Hatırladınız mı?Büyükçe yazılmış uyarı yazıları hep dikkatimizi çeker,ilk kurtarılacakları beynimize kaydederdik.Teftişe gelen müfettişler “hım hım” diyerek bunları denetlerdi.Sanki bir felaket anında insanlar canlarını bırakıp dolapları kucaklıyacaklarmış gibi.Ben görev süremde bu demirbaşları…
Mevsim yazsa ve devamlı açık alandaysanız arı,sinek ve böcek gibi canlıların doğrudan hedefi oluyorsunuz. Bu güzel mevsimi çekilmez kılan en önemli sorunlardan biri de bunlar tarafından ısırılmak.Kapılara pencerelere teller koysak,kendimizi market veya eczanelerde satılan spreylerle ilaçlasak bile şişlenmekten kurtulmamız çok zor.En sıcak zamanlarda uzun kollu, uzun paçalı giyip çoraplara sığınsak…
Öğretmenliğimin ilk yıllarında yazılı yoklama kağıtlarını okurken hiç bıkmaz,usanmaz aksine çok eğlenirdim ben.Çünkü öğrencilerimin bilmedikleri soruların yanıtlarına yazdıkları saçma sözler çok hoşuma giderdi. Benim de genç oluşumun verdiği vurdumduymazlıkla bu sözleri bir defterde toplamaya başlamış, arkadaşlar arasında bolca da gülme konusu yapmıştım.Saçmalardan Seçmeler adını verdiğim defterimde kısa zamanda bolca mizahi…
Bugün yaşanacak gök olayını duyunca yine çocukluk anılarıma gidip geldim.Küçücükken güneş tutulması olacağını öğretmenimden öğrenince izlemek için hazırlıklar yapardım.Çıplak gözle bakmanın sakıncalı olduğunu öğrendiğimden,sokakta bulduğum beyaz camları ateş yakarak islendirirdim. Gözlem noktama,emek verip islettiğim kararmış cam parçamla dikilirdim.O zamanlar yukarı baktığımda baş dönmesi yapan boyun fıtığım olmadığı için bir akademisyen…
Yunan Matematikçi ve Mucit Arşimet’in suyun kaldırma kuvvetini keşfettiğinde hamamdan fırlayıp “Eureka!” (Buldum!) çığlığı attığı söylenir.Adamcağız fırladı mı fırlamadı mı fırladıysa nasıl fırladı?Anadan üryan mıydı yoksa peştemal veya incir yaprağı ile örtünmüşmüydü bilen yok.Ben olaya el atar bu mühim bilinmezlik üzerine düşünceye dalardım ama, şimdi size kendi Euraka yani evrakamı…
Araba iç dış yıkama ücretleri arttığından beri temizlik işini kendim görmeye başladım. Evden kablo uzatıp elektrik süpürgesi ile iç süpürme gerçekleştirdiğim gibi,benzinliklerde yer alan karekot okutmalı yıkama makinelerini kullanıyorum. Bu makineler 1 kuponla arabanın dört yanından bir tur atıp, orta düzeyde yıkayacak kadar su püskürtüyorlar. Sabun istemezsen gayet kısa sürüyor…
2001 yılından beri yaz evimizdeki komşularımla, abla kardeş ilişkisi içinde çok güzel yaz günleri geçiriyorum.Altı daireden oluşan bloğumuzun bahçesinde geceleri sohbet için toplandığımız gibi,her konuda yardımlaşarak güven dolu dostluklar yaşıyorum. 25 yıldır birbirini hiç kırmayan incitmeyen sevgili komşu kardeşlerime hayatımı güzelleştiren olgunlukları için minnet duyuyorum.Çünkü çok sık duyup şahit olduğumuz…
Günlerdir kararsızlık yaşadığım ve üzerinde haylice düşündüğüm bir konuda Allahın eli bana uzandı desem, kaç kişi inanır bilmiyorum. Ama gerçekten öyle oldu. Kafamı kurcalayan bir düşüncem artık aklımdan çıktı gitti. Evimizdeki sabit telefonları hiç kullanmadan yıllardır ücretini ödeyerek evde tutuyoruz.İki ev telefonu,iki internet,iki de cep telefonu faturası haylice yüksek geliyor…
Kötü bir tesadüf olmalı ki son zamanlarda dost sohbetlerinde ve medya haberlerinde evlatları tarafından dolandırılan, mağdur edilen büyüklerin hikayelerini arka arkaya duydum. Bir kere daha tekrarlayıp sizin de dikkatinizi bu konuya çekmeyi uygun görüyorum.Dedimki; Son yıllarda evlatları tarafından dolandırılan, yoksul bırakılan,aç kalıp acı çeken anneler ve babalar çok fazlalaştı.Umarım sesim…
Bilgisayarı öğrenip İnternete bağlandıktan,cep telefonumla sosyal medyaya girdikten, televizyonlarda her şeyi seyrettikten sonra masumiyetimi kaybettiğime yemin edebilirim. İyi niyetli,saf,insanlara sonsuz güven duyan ve herkese hep inanan biri olan ben ne zamanki sosyal medya yorumlarını, haberlerini okuyup paylaşılan videoları seyrettim kirlendim. Hiç aklıma gelmeyecek,hiç duyup görmeyeceğim rezillikleri çirkinlikleri, ahlaksızları, öğrenip tüm…
Bugün merak edip profilime girip baktımda; 19 Mart 2026 tarihinden bu yana uzunca yazı yazıp sizinle paylaşmamışım. Bu süre zarfında düşünmekten, gözlemekten vazgeçmedim elbette.Yazma tutkum da tükenmedi.Sadece hayalet olmak istedim. Bu süre içinde görünmeden görmek,duyulmadan duymak,yazmadan okumak, yokmuşum gibi yapmak ve umursamazlığı oynamak çok iyi geldi bana. Hayalet olma fikrini; …
Ne güzel bakar,nasıl muzur gülerdin.Nasıl tutkulu severdin kadınları.Nasıl sahiplenir korurdun. Yumruğunla güçlenir, naranla dirilirdim.Beyaz atlı değil,beyaz perdeli sevdamdın sen benim. Köylüm şehirlim,işçim patronum,serserim, sporcum hep sendin.Bolca kestiğin raconlara, asmalarına kesmelerine bayılırdım. Kirli sakalların,bıyıkların ve kimi zaman denizin rüzgarıyla savrulan kara saçlarınla sen defterlerimin süsü,uykularımın düşüydün. Babamdan abimden sonra küçücük kızken…
Son yüz elli yılın en şiddetli kışını yaşayan Kamçatka’da günlerdir durmadan yağan kar 8-10 katlı blokların çatılarına dek yükselmiş ve her yeri kaplamış.Hepimiz televizyon haberlerinde veya sosyal medyada paylaşılan videolardan bu görüntülere rastlamışızdır. Bir çok kişinin yapay zeka ürünü zannettiği bu görüntülerin gerçek olduğu anlaşıldı.Orada evlerin çatılarına çıkan insanların birikmiş…
Benim annem acı kokardı,hüzün kokardı,limon kolonyası ,kurabiye ve köfte kokardı. Hatta çoklukla da mis gibi arap sabunu kokardı. Benim annem, güzel ne varsa o kokardı aslında. Annem şefkat, merhamet, vicdan,ahlak,inanç,sadakat kokardı mesela.Sevda kokardı birde.Annemin kokusu hala burnumda,özlemi burnumun direğindedir geçmez hep durur. Yine bir anneler günü geldi diye sözcüklere,dileklere, dualara…
Yazdığım kitapları okuma sabrını gösteren arkadaşlarım benim Japonlara özel bir sevgi ve hayranlık beslediğimi hatırlayacaklardır. Çoğu zaman bu duygularımı satırlarıma da konu yaparım zaten.Aynı bugün yapacağım gibi. Japonlarla ilgili haberler hep ilgimi çeker okurum ve hemen bizim değerlerimizle,onlarınkileri kıyaslarım.Çok özel insanlar ve çok farklı bir kültürleri,inançlar var. Şimdi şu habere…
Tilki tilki saat kaç?Diye bağıra bağıra tilkiye soru sorup oyun oynamış bir çocuktum ben.Tilkiyle muhatap olan, sırtına vurup kaçan da benim.Ebe, tilki olup arkası dönük halde bizim saat sorumuza yanıt verirdi.Biz ise, onun söylediği saat kadar adım atar ve sonunda ebeye vurarak kaçardık.Oynayanlar hatırlayacaklar. Çocukluğumdan sonra tilkiyle sadece hayvanat bahçesinde…
Hadi gelin şimdi şokuma siz de ortak olun.Durun canım hemen heveslenmeyin sizi üç harfli marketin ortaklığına davet etmiyorum.Aklınız hep parada,sakin olun. Sadece bir duygu durumundan bahsediyorum ben.Yazdıklarımı okuyunca şokuma ortaklığınız, istemeseniz bile gerçekleşecek zaten. Yeni yepyeni bir yılın bu ikinci gününde, 24 saattir susuz kalmış bir arkadaşınızım ben.Kullanma suyumuzun kesilmiş…
Son 3 gün, yeni bir yıla girmek için geri sayım başladı.Gelen yılı karlarla kaplı turistik bir otelde karşılayacağız. Odalarımız ayrıldı, yataklar tutuldu.Kayak planları ve kar üstü eğlenceleri,sucuk mangal partileri bile hazırlandı.Davetlilerimiz çağrıldı.Bu sene yine yıkılacak sosyete.Hasetten çatlayacak cemiyet. Kahraman rüzgarı esecek gene. Otel restoranında yaşanacak çoşkulu bir eğlence gecesi için…
Etrafı tahta çitle çevrili üçgen çatılı ev, karlarlar altındaydı.Saçaklarından buzlar sarkıyordu.Bu evin kapısının önü ve bahçesi diz boyunda karla kaplıydı.Bahçede havuç burunlu,kömür gözlü bir kardan adam giydiği erkek şapkası ve atkısıyla çok şirin görünüyordu. Elindeki çalı süpürgesiyle,ağzındaki piposuyla gerçek gibi duruyordu. Çocukların bir ikisi kızak tepesinde,diğerleri kar topu peşindeydi.Bahçe ağaçlarında…
Üç harfli marketlerin yeni yıl ürünleri içinde dekoratif eşya olarak sunulan gaz lambasını gördüğümde yine anılarıma gittim ben.Atmış sene önce evimizde sıklıkla kullandığımız ve anacığımın habire camını parlattığı, içine gaz koyduğu camdan lambamızın bugün evlerde süs eşyası olarak kullanılması ne ilginç değil mi? Huysuz babaannemin lambanın cam fanusunu biraz buğulu…
Hayatımız boyunca ne çok keşke deriz hiç düşündünüz mü ?Pişmanlıklarımızı, kavuşamadıklarımızı hep keşke paketinin içinde evirir, çevirir söyleriz. Oysa keşkeden daha çok anılmayı, söylenmeyi hak eden başka bir sözcük vardır ki; o da iyi ki dir bence. Ancak biz genelde dönüp, onun yüzüne pek bakmayız.İyi ki; hep öksüz, hep yetimdir…
Son günlerde neyle meşgul olduğumu yazacağım şimdi size. Şaşıracaksınız. Hatta bu kadının durumu vahim bile diyebilirsiniz. “Biraz Ömürden Biraz Gönülden” isimli son kitabımdan sonra kalemimi dinlendiriyorum.Onunla bugünlerde işim yok. Şimdi direksiyonumu toz duman içinde,unutulmuş anılaristana çevirdim.Uçuyorum.Çünkü bütün gençlik yaşlarım boyunca alıp biriktirdiğim,binlerce müzik kasetini sakladığım kutuların içinden çıkardım. Halının üstüne…
Beni sevmekten niye vazgeçtin?Diye sorup duran kadın okuyucuların verdiği yanıtlarla ikna olmamıştı.Mecbur kalmıştır belki diyen okuyucuları çok iyi niyetli yorumcular olarak kabul edecek kadar kırgındı içi. Sanılan ,umulan gibi bir mecburiyet yoktu ayrılıklarını gerektirecek.Ne aileler arasında gelirde, geçimde yaşayış ve düşünüşte uçurumlar vardı.Ne din gibi mezhep gibi statü gibi ayrımlar…
Gençlik yıllarımda yaşı benden büyük akrabalarımı telefonla arayıp hatır sorduğumda bazılarından kinayeli sözler, sitemli cümleler duyar çok üzülürdüm.Aradığıma pişman olduğum çok olmuştur.Ama yine de aramaktan vazgeçmemişimdir. Hiç yaranamasam bile ,ben görevimi yapmanın mutluluğunu yaşardım. Akrabalık böyle olmalı diye düşünürdüm. Tüm işime, meşguliyetime rağmen zaman ayırıp aramış olduğum halde teşekkür yerine…
Beni sevmekten niye vaz geçtin diye bir kez daha sordu kendi kendine?Aslında bu sorunun muhatabı kendi değildi,ama muhatap ortada yoktu ki artık, ona sorsun. Sabahın erken saatinde evden çıkmış,kendini koyu bir alışkanlıkla her hafta sonu gittiği göl yolunda bulmuştu.O gün de yalnız ve özlemliydi.Yanıtını hala bulamadığı bir soruyu yüreğine koymuş…
Kışın,yiyecek bulma sıkıntısı yaşayan kara ayıları boşaltım,dışkılama ve beslenme yapmadıkları kış uykusuna yatarlar.Kutup ayıları ise bu uykuyu yapmazlar. Uykucu ayılar, beş altı ay uyuyarak sıcak zamanlara ulaşırlar.Torpor denilen bu derin uyku döneminde ayıların solunumları ve kalp atışları yavaşlar ve vücüt ısıları normalden aza düşer. Bu satırları okuyunca Aytül hoca ayılar…
Dün, konusu hastane olan günlük yazımı paylaşınca, yazılarımı okuma vefasını gösteren arkadaşlarım; Kahraman ailesinin sağlık sorunu yaşadığını hemen anlayıp en içten şifa dileklerini yazıp yolladılar. Evet yeni bir hastane deneyimi içindeyiz yine.Eşim için bu kez şehrin çıkışında koca bir hastanede şifa arıyoruz.Kapalı kalp damarları için, açık kalp ameliyatı olması son…
Ankara Bilkent Kalp Damar Hastanesinin,üç ayrı katında geçirdiğimiz 15 günlük bir tedavi süresi sonucunda; eşim için gerekli görülen ancak başarı riski çok düşük olduğu için uygun bulunmayan ameliyatı son sözü söyleyerek ret ettik. Ameliyat koşullarının ve sonrasının eşimin sağlık şartlarına uygun olmadığı farkındalığıyla ameliyattan sağ çıkamayacağı ihtimalini çok yüksek bularak…
Hastanenin kule denen yüksek binaları arasında özellikle alçakta bırakılan yapının çatısındaki piste inen helikopteri; 4 ü erkek, 1 i kadın olmak üzere toplam 5 hastane personeli karşıladı. Helikopterden sedye ile indirilen hasta çok acele olarak piste bağlanan asansöre bindirilerek hiç bilmediğim bir bölüme koşarak götürüldü. Hastayı izlerken onun devlet kadrolarından…
Sonbaharla birlikte başlayan ev içi etkinliklerinin başında kavanoz içine domates tıkıştırma geliyor.Ev kadınlarının çok büyük çoğunluğu kışın yiyecekleri salçaları,menemenlik ve yemeklik domatesleri hazırlamanın gayreti içinde şimdi. Cam kavanoz ve domatesin salçalık çeşidi pek revaçta. Evlere kasa kasa domatesler taşındı bile.Soy, kes, parçala, kaynat, tıkıştır aşamalarını yaşamadan önce çok tercih edilmenin…
Sözleriyle değil,gözleriyle terbiye eden bir anne babaya sahip olmanın verdiği alışkanlıkla bir ömür gözlerle haşır neşir oldum ben.Hayatımın hiç bir döneminde ailemden azar işitmedim.Gerek ebeveyinlerim, gerekse abim ve ablam hiddetlenip,tersleyip azarlamadı beni.Çok uslu, çok söz dinleyen bir çocuk ve genç olduğumdan değil. Bizim evimizde iletişim tarzı değildi o şekilde davranmak.Bir…
“Gülen ayva, ağlayan nar, mevsim artık sonbahar.”Bu tekerleme hep dilimde bir kaç gündür.Bugün çok daha iyi anladım sonbaharı ve onun getirdiği hüzünü yaşamaya başladığımızı.Haydi Aytül günaydın dediniz bana biliyorum.Zaten doğa çoktan anlamış yazın gittiğini. Parkta oturduğum bankta, başımı arkaya doğru dayayıp gökyüzünü ve ağaçları izlemeye gayret ettiğimde yaprakların solmaya başladığını,…
(Canım Ablam Betül Yılmaz ın 8 Eylül 2023 tarihli yazısıdır.Dünümüze ve ailemize özlemle….) Uyku göz kapaklarıma oturmuş…Uykuya davet ediyor beniGidip yatayım bari..İyi geceler geceyeİyi geceler dünyayaİyi geceler herkese…Kız kardeşimle paylaşıyoruz odayı.Yatmaya hazırlanıyoruz..Gözlerimiz mahmurama devamlı konuşuyoruz.Bir yerde..Konuşma kahkahaya bırakıyor yerini..Konuyu hatırlamıyorum..Ama o şen kahkahalarımız kulaklarımda hala.Sesimiz duvarları aşmış olsa gerek…Odanın kapısı…
Aynada kendime bakıp ellerimle saçlarımı arkaya tarayınca aklıma geldi birden saç kırıkları. Burnumu yapıştırdım iyice aynaya, baktım saçlarımın uçlarına. Kırık hiç yok.Sevindim buna.Kısa saçlı olmanın avantajı bu. Zaten kırık olsa ne olacak çaresi var.Onu buna, bunu şuna karıştırır boca edersin başına, azıcık beklersin saçının derdini çözersin.Ya da gider kırt kırt temizlettirirsin…
Dediler ki