Mesleği gereği insanlarla birebir iletişim kurmak zorunda olan herkese büyük sabır diliyorum.Masasında oturup, kendisine verilen evraklar üstünde çalışan,hiç kimseyle muhatap olmayan görevliler çok şanslılar bence.Kafaları ve gönülleri dinçtir çünkü.Ancak aynı şeyi,görevlerini yaparken her an insanlarla yüz yüze gelen çalışanlar için söyleyemeyiz. Gün içinde çeşit çeşit insanla karşılaşıyorlar.Akıllısı var delisi var,kibarı var kabası var,suskunu var çenebazı var.Bonkörü var,para için kendini her renge boyayanı var.Kendi cinsine en büyük eziyeti kabalığı,caniliği yapan bir canlı olan insanın kendi çıkarları için neler yapabildiğini sıralamaya elbette gerek yok.Aklı basmaz,gözü doymaz,çenesi susmaz insanlarla çalışmak çok zordur.Tecrübe ettim biliyorum bunu.Öğretmenlik de insanlarla birebir iletişim kurulan görevlerdendir.Kutsal yanı bir yana öğrenci,veli,idareci üçgeni içinde var olma savaşı veren öğretmenin alabildiğine yorgun bir hayatı vardır.Yolu uzun,mücadelesi büyüktür.Bir milletin yarınlarını kurmaktan daha zor ne olabilir düşünün.İnsana memlekete hizmet eden herkes var olsun.Fakat kendisine sadece hoşgeldiniz deyip elini uzattı diye öğretmeni sınıftan kovan,hakaret eden kaymakamların devriyse bu devir ve sınıfta öğretmenin yanında saygısından oturmayan bir Atatürkten bugünlere geldiksek biz, bu yangın hepimizi yakar külümüz bile kalmaz haberiniz olsun.
AH ÖĞRETMENİM AH
