♥Ankara, çarşıları,pazarları ve Avmleriyle güzel bir şehirdir.Metro ve bağlantılı otobüs seferleriyle de ulaşım sorunlarının çoğunu aşmış durumda.Asla İstanbul çilesi çekilmez trafikte.Evet başkent olmanın zorlu yanları var.Ancak kolay, sakin yaşanan bir şehir burası.
♥Bir çok sağlık ,sosyal,sanat,kültür imkanlarına da sahibiz Ankaralılar olarak.
Ankara nın dünyanın bir çok büyük kentine bile nal toplatan İstanbulla,sürekli olarak kıyaslanmasına çok kızıyorum ben.Bir yanda içinden boğaz geçen koca bir kent,diğer yanda bozkırda yeşermiş bir kent.Adil olmalı insanlar.
♥Meslek yaşamımda eşime bağlı olarak tayinler yaşadığımdan, her tayin dönemimizde sadece İstanbul a tayinimiz çıkmasın diye dualar etmiş bir insanım ben.Ankara da yaşayacak.İstanbul’da gezecek, tatil yapacaksınız bence.
♥Ankarayı daha kolay yaşanır kılan,oturduğum semtte metroların çalışmaya başlaması oldu.Bir çok ulaşım kolaylığı taşıyan metroya binerken, en çok hoşuma giden 65 yaş kartının bağırması oluyor.
O bankodan geçerken kartını okutan kadın ve erkeklerin çok kızıp,hüzünlendiklerini görüyorum.Eşim bile sevmiyor bir kadının “65 yaş demesini.”Sanki o kadın insanların sakladığı bir şeyi açık etmekten zevk alıyor sanki.Az kaldı 3 sene sonra beni de açık edecek bu hatun.Kart okutmayı anladım da niye bağıttırıyorlar bende onu anlamadım valla.
♥Ama dilediği kadar bağırsın umrum değil.Çünkü otobüs içlerinde bugün 11 dakikada gittiğimiz yerlere 2 saatte gitmeye çalıştığımız,fortcuları dövdüğümüz,kalabalıkta nefessiz kaldığımız yılları unutmadım ben.Ne çile çektik bilseniz.Eski model otobüslerin içinde,hayattan bezdik.Dolmuşlarda böbrek taşları düşürdük.Skoda bacak deyimini edebiyatımıza sokmuş,arka lastikleri çarpık skoda marka dolmuşlarda okula gide gele tepe sersemi olduk.Minibüs kültürünün derinliklerine daldık mesailere giderken.Jilet attık böğrümüze Müslüm babayı dinlerken.Ferdi ağabey ağlarken isilikler olduk.
♥Şimdiki gibi önce metro sonra, rink servis otobüsler vardı da biz mi binmedik yahu.Üzüldüğüm tek şey metro yapımının yıllar yıllar süren çilesini,balçığını,çamurun
♥Hayat neden bu kadar acımasız oluyorsun bazen?Kızacağım da kızamıyorum sana.Cefasını çekene,sefasını da yaşatsan keşke.
♥Bir çok sağlık ,sosyal,sanat,kültür imkanlarına da sahibiz Ankaralılar olarak.
Ankara nın dünyanın bir çok büyük kentine bile nal toplatan İstanbulla,sürekli olarak kıyaslanmasına çok kızıyorum ben.Bir yanda içinden boğaz geçen koca bir kent,diğer yanda bozkırda yeşermiş bir kent.Adil olmalı insanlar.
♥Meslek yaşamımda eşime bağlı olarak tayinler yaşadığımdan, her tayin dönemimizde sadece İstanbul a tayinimiz çıkmasın diye dualar etmiş bir insanım ben.Ankara da yaşayacak.İstanbul’da gezecek, tatil yapacaksınız bence.
♥Ankarayı daha kolay yaşanır kılan,oturduğum semtte metroların çalışmaya başlaması oldu.Bir çok ulaşım kolaylığı taşıyan metroya binerken, en çok hoşuma giden 65 yaş kartının bağırması oluyor.
O bankodan geçerken kartını okutan kadın ve erkeklerin çok kızıp,hüzünlendiklerini görüyorum.Eşim bile sevmiyor bir kadının “65 yaş demesini.”Sanki o kadın insanların sakladığı bir şeyi açık etmekten zevk alıyor sanki.Az kaldı 3 sene sonra beni de açık edecek bu hatun.Kart okutmayı anladım da niye bağıttırıyorlar bende onu anlamadım valla.
♥Ama dilediği kadar bağırsın umrum değil.Çünkü otobüs içlerinde bugün 11 dakikada gittiğimiz yerlere 2 saatte gitmeye çalıştığımız,fortcuları dövdüğümüz,kalabalıkta nefessiz kaldığımız yılları unutmadım ben.Ne çile çektik bilseniz.Eski model otobüslerin içinde,hayattan bezdik.Dolmuşlarda böbrek taşları düşürdük.Skoda bacak deyimini edebiyatımıza sokmuş,arka lastikleri çarpık skoda marka dolmuşlarda okula gide gele tepe sersemi olduk.Minibüs kültürünün derinliklerine daldık mesailere giderken.Jilet attık böğrümüze Müslüm babayı dinlerken.Ferdi ağabey ağlarken isilikler olduk.
♥Şimdiki gibi önce metro sonra, rink servis otobüsler vardı da biz mi binmedik yahu.Üzüldüğüm tek şey metro yapımının yıllar yıllar süren çilesini,balçığını,çamurun
♥Hayat neden bu kadar acımasız oluyorsun bazen?Kızacağım da kızamıyorum sana.Cefasını çekene,sefasını da yaşatsan keşke.
—