Arkadaşım Hayat

Erken kalktığım bu gün akşam yemeğini erken yemem nedeniyle, midemde yükselen çığlıklara son vermek için hiç beklemeden kahvaltıya oturdum.

Kargaların bile uyanıp, kahvaltısını etmediği bir saatte yemeğe oturmak tuhaf olsa bile, genelde kahvaltılarım ve diğer öğünlerim de hep normalden erken saatlerde oluyor zaten. Özellikle uzmanların istediği gibi akşam yemeğimi erken yiyip 12 veya daha üstü saatte aç kalıyor ve bedenimi dinlendiriyorum. Saat 18.00 gibi erken bir saatte yemek yediğim için yatarken mide problemleri yaşamıyorum. Bu beni memnun ediyor.İnsülin direncim nedeniyle aldığım ilaç ve azalttığım şekerli ürünler nedeniyle 6 kg kadar zayıflamış olmam da çok rahatlamamı sağladı.Fazla kilo hep sıkıntı,hep dert.Doktor daha da kilo ver diyor.İskeletor gibi gezecem yakında zaten.Bakalım nasıl olacak.Her fazla kilodan kurtulmayı herkese diliyorum.

Henüz uyananın, ayaklananın olmadığı bir saatte kahvaltı masamda bana her günki gibi eşlik eden HAYAT isimli arkadaşımla sohbet ederek size bu satırları yazıyorum. Kırlangıçlar fır dönüyor etrafta.Hep bir telaş, hep bir acele içindeler bu minicik kanatlılar.Balkon tavanlarına yaptıkları yuvalara dalıp çıkıyorlar.Çıt çıkmayan güne cikleyip ses oluyorlar.

Ben konuşuyorum hayat yine dinliyor.Ben soruyorum hayat yine susuyor.Hayat güzel, hayat doyulmaz. Tek taraflı bir muhabbet aslında bu.Monolog yapıp duruyorum.Baktığım her yere benimle geliyor hayat. Gülün dikeninde,kırlangıçın kanadında. Bulutun beyazında.Çayımda ekmeğimde o var. Ah bir de konuşkan,ah bir de bana cömert olsaydı hayat. Sorularıma yanıt verseydi. Beni daha çok sevseydi hiç fena olmayacaktı.Fakat yine de çok şükür her gün geliyor, benimle oluyor işte.Konuş be hayat susma artık, konuş.Aşkolsun sana.

Bir yanıt yazın

E-posta adresiniz yayınlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir