Ülkemiz insanlarının sağcı solcu, öğrencilerimizin milliyetçi kominist yakıştırmalarıyla birbirinin canına okuduğu yıllarda lisede öğretmenlik yapmanın zorluğunu ancak yaşayanlar bilebilir.Ç harfinin yazım şeklinden bile insanları damgaladığımız,ellerimizi şekilden şekile sokarak sloganlar attığımız bu yıllarda farklı siyasi görüşe sahip öğrencilere bir sınıfta tarih dersi anlatmaya kalkmak ancak yürek yemekle mümkündür.40 dakikalık derslerde kafa kırdırmadan, göz patlattırmadan tenefüse çıkmak olimpiyat madalyasından bile daha büyük bir nam kazandırır öğretmene.Her an bir birinin üstüne atlayama hazır 15-16 yaşlarındaki gençleri sakinleştirip, kavgasız ders dinlettirmenin,sınav yapmanın evde yemek yapmak kadar zevkli ve kolay olduğunu düşünen varsa aranızda hemen okulu terk etsin.Ya da tek ayak üstünde durma cezasını çekmek için çöp tenekesinin yanına gelsin.Ancak dünlerin bu ikilik girmiş hazin parçalanışından çok farklı günlerdeyiz bugün.Sağcı solcu diye değil ayrışmamız.Slogan atmadan savaşıyoruz.Ve bizden farklı partilere oy verenlerden nefret ediyoruz.Cumhuriyet gidiyor elimizden.Artık varolma derdindeyiz. Uçak kanadına tutunup kaçmak zorunda kalmama gayretindeyiz.Bir çay,bir makarna,bir çeyrek altın için vazgeçtiğiniz efendiliğiniz öldü.Başınız sağolsun.Burka modelleri düşünmeye başlayın hadi.
BAM…
