Sürekli kitap okuyup, televizyon izleyen; kendini geliştirmek için uğraşlarına, hobilerine zaman ayıran insanlar var. Saçma sapan tartışmalara dahil olmuyorlar. Kendi kurdukları dünyada mutlu mesut yaşıyorlar. Var böyle insanlar gerçekten.Bizim evde de bir tane var mesela.Ama o kişi ne yazık ki ben değilim.Aksine ben her yerdeyim.Burnumun girmediği yer yok. Hastayla hastayım, üzgünle üzgün. Boşananın hakimi,kavga edenin avukatıyım.Hiç çabalamasız,istek dışı bir bakıyorum her yerdeyim. Sanki dünya bensiz dönmüyor. Dinliyor,anlatıyor,yorumluyor,düşünüyorum.Koşuyor,didiniyorum.Ama yansın dünya bana ne diyemiyorum.Bunu demek için kararlı güne başlıyorum, ama bir bakıyorum gece yatarken yine yanmışız cumbur cuma.Ben kendimden değil,millet benden çok umutlu.İşe yaradığımı söylüyorlar sağolsunlar.İyi ki varsın diyorlar.İşe yarıyor muyum, yoksa tam tersine dağıtıyor muyum ortalığı o da belli değil aslına bakarsanız.Mikser desen değilim ama bensiz de vukuat olmuyor.Her olayda şöhret benim.Kek kabından kaçamak yapan çocuklar gibi parmak yalayıp etrafa bakıp duruyorum böyle olunca.Ancak bu aralar rölantiye aldım çoğu işimi. Hobimi,eğlencemi dinlendiriyorum.Müziği duyup oynamayan oryantal gibiyim.Sakin olmak sınırlarımda dolanmak istiyorum. Fikri ve kalbi yorgunluklarım böyle geçecek sanırım.Dinlenmeliyim çünkü sözcük sandığımı yine açacağım.
Ben Değilim O
