Bir Arabaydı Hayalim

Hayatınızda çok isteyip sahip olamadığınız veya olduğunuz neler var diye, bir sorulu sohbet konusu açsam kimbilir neler duyacağım sizlerden.
Duymayı, tek tek sizleri dinlemeyi hayal ve isteklerinize tanıklık etmeyi çok isterim.Ancak malum sebeplerden bunu gerçekleştiremiyoruz

Ben kendimi ortalara atarak örnekler veriyorum siz okuyup, düşünüp hatırlıyorsunuz.Hayatın herkese çok cömert davranmadığı ortak paydamızdır sanırım.Her istediğim oldu.Hepsine sahibim diyen azınlıktadır.
Aslına bakarsanız; bekarsanız hayat arkadaşı,hayat arkadaşınız varsa çocuk,çocuk varsa ev,eve yoldaş araba, arabayla gideceğimiz bir yazlık ev çoğunluğun ortak isteğidir bence.

Benim hayatımda en çok isteyip hayalini kurduğum bir arabamın olmasıydı.Otobüs duraklarında beklerken,önümden gelip geçen her marka arabaya keşke benim de olsa diye kahırlanarak bakardım.Otobüste ve minibüsteysem cama burnumu dayar yanda duran arabaların içine bakardım.Kimi gün şoför, kimi gün çocuğunu susturan anne olurdum.Çalan müzikleri hayal eder, gaza frene ben basardım.
Anne babanın önde, 2 çocuğun arkada oturduğu arabalar yüreğimi hoplatır, düşler kurdururdu bana.Sonra sağ koltukta oturup güneşlik aynasında rujunu tazeleyen kadın olurdum.

Kimi düşler gerçekleşemedi, kimileri yıllar içinde hayat buldu.Ben bir arabanın sol ön koltuğunda oturabildim çok şükür.Ama bana inanın bunca yıldır hala toplu taşım durakları önünden geçerken utanıyor ve tedirgin oluyorum.Çünkü biliyorum ki orada bekleyen birileri benim geçmişte düşündüklerimi düşünüp istiyor.Çok emin olduğum insanlar dışında kimseyi arabaya alıp yolum üstü götüremiyorum. Korkuyorum çünkü. Canıma kast edeceklerden korkuyorum.Oysa bomboş giderken yoluma gideni alabilsem insanlar beklemese değil mi?Ama nerde bizde böyle medeni ülke?

Sabah saatlerinde aynı yöne giden ve tek kişiyi taşıyan binlerce arabayı trafikte görünce içim titriyor harcanan yakıta, durakta saatlerce üşüyen insanlara çok üzülüyorum.
Bu ülkede bunlara üzülmenin bile sıra dışı dışılık olduğunun farkındayım.Artık kimse kimse için bu kadar hassas ve iyi niyetli düşünmüyor bunu da anlıyacak kadar zekiyim.
Ama affola öküz gelmedik ki,öküz gidelim.

Bir yanıt yazın

E-posta adresiniz yayınlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir