Zambiya’da ölüm döşeğinde olan emekli bir hemşire, ölmeden önce yeni doğmuş 5.000 bebeğin yerini zevk için değiştirdiğini itiraf etti.Kadın susarak gitmeyi seçmeyip,ölürken bile kötülük yapmayı seçiyor ve bu büyük günahını söyleyerek ölüyor.Gittiği yerde nasıl karşılandı,nelerle ödüllendirildi bizce bilinmiyor tabii. Bense şimdi oturup bu yaratık için lanet savurup sizlerin tadını kaçıracak değilim.Ancak 5 bin çocuğun gerçek ailelerinden koparılarak yabancı ailelerde büyümek zorunda kalışını aklımın ve gönlümün kabul etmesi çok zor oldu.Bizim memlekette de böyle manyak görevliler çıksa.Yavrularımızı değiştirse diye düşündüm bir an.İçim ürperdi.Dünyada insan kadar vahşi,insan kadar acımasız hiç bir yaratık yok.Artık bundan eminim.Annemiz, ebeler eşliğinde evde doğum yaptığından kardeşlerim ve ben adres değiştirmemişiz bu kesin.Ailece; evlat,yeğen ve torunlarımızın da doğum anından itibaren başına önceden görevlendirilmiş bir aile bireyini nöbetci diktiğimiz için onların akibetinden de eminiz.Bu işi o kadar sıkı tuttuk ki,tüm sağlık aşamalarında asla yalnız bırakmadık bebeklerimizi.Engel olmak isteyen görevlilere sert çıkmışlığımız bile vardır. Bizim ki aşırı bir tedbir olabilir belki,ama böyle haberleri okuyunca insan iyi yaptık diyor.Elbette anne yanına verilmeyen yeni doğan ünitesine konan bebekler için bireysel tedbirler almak çok zor.Onları da; yüce rabbim,korusun kollasın beklesin inşallah. Hayat daha neler gösterip duyuracak bilmiyorum,ama çivi sadece bizde yerinden çıkmamış belli.Dünya da yalpalıyor.
BU VAHŞETTİR
