Bugün Nereyi Gezsem Acaba?

Televizyon kanallarında beni cezbeden, seyretmeyi çok isteyip de eşimle kumanda kavgasına gireceğim bir şeyler yok bu aralar.Sadece 4 dizi izliyorum.O çakışırsa; küçük televizyona geçiyor,kavga çıkarmıyorum.
Benim eşim asla dizi izlemez.Tek bir kanalın müdavimidir.O kanal sayesinde ülkenin tüm gündemini tutuyor.Reklamları dahil asla ihanet etmeden izliyor.O öyle mutlu oluyor.
Orada tekrar varsa;İtalyan, Portekiz ve İspanyol kanallarında mezat,antika,emlak,belgesel gibi bana çok uzak yayınları izliyor.Ben anlamıyorum onların dillerinden.Başım şişiyor konuşmalarından.Hele İtalyan konuşmacılar öyle hızlı konuşuyorlar ki dumur oluyorum ben.Çabalıyor,bilgimi geliştirmeyi ben de istiyorum ancak anlamadığın dilde bu zor oluyor.Sadece İtalyan televizyonunda atlarla ilgili yayın olunca televizyonun sesini kapatıp seyrediyorum😃
İşte televizyonla yakınlığım böyle olunca benim diziler bitince erkenden uyumaya başlıyorum ben.Eskiden sabahlara kadar grafik çalışırdım.Uyku nedir bilmezdim. Ameliyat sonrası,şimdi tam emekliyim.Çocuklardan bile erken yatıyor, sabahta çok erken kalkıyorum.Sabah 6 da,7 de ayaklanmış oluyorum.Güneş beni görünce doğmaya başlıyor.Onu seyrediyorum.
Çayımı alıp elime, mahmurluğumun geçmesini bekliyorum.İş yapılabilecek bir saat olmadığından usluca oturuyorum.Komşularımı rahatsız etmemeliyim çünkü.
Uyuyanlar uyanıncaya dek, sadece sessizce kendimi doyurup, ilaçlarımı içiyorum.
Televizyon da açmıyorum genelde.Bir kaç sabah açtım baktım, tekrar programları oluyor,gazete haberi yorumlama oluyor sarmadı beni.
Saçma sapan magazin programları için de engin bir sabrım yok benim.Nihat Doğan’ın ahkam kestiği,akıl verdiği bir saatte ben bulmaca çözüp ,beyin jimnastiğimi yapsam daha iyi olacak dedim,devam ediyorum böyle.Sonra günlük yazımı da yazıyorum erken saatte.Sizlerle paylaşıyorum.
Yükselen güneşle günün menüsünü pişirmek için mutfağa geçiyorum.Ben oldum olası yemekleri öğlen öncesi pişiriyorum.Bir çok hanımın yaptığı gibi akşam saatlerinde alel acele yemek pişirmeyi sevmiyorum.Çalışanlar için söylemiyorum elbette bunu. Ben ferah zamanlarda telaşsız, heyecansız yemek pişirmeyi tercih ediyorum.Sonra akıyorum gezmelere(:
Şimdi bu yazımı bitirecek ve akamadığım ama akmayı hayal ettiğim gezmeler düşüneceğim.
Hımm bugün nereye aksam acaba?Fikirleri alalım lütfen.Ankara ön tercihimizdir bilginize sunarım.

Bir yanıt yazın

E-posta adresiniz yayınlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir