Corona Defile

Yıldırım Mayruk defilesinde görev almış mankenler gibiyim.Koridor ve salonda salınıp yürüyor,kulisimde soyunup giyiniyorum.Yatak kıyafetlerimi ayaklarım halıya basar basmaz çıkarıp ruh halime uygun giysilerimi üzerime geçirince başlıyor benim defilem.Yemek pişirilecekse ayrı,yemek pişirilmeyecekse farklı bir kreasyon ürünü bedenimde yerini alıyor.

Yemek yaparken genelde gri tonları içeren sweatshortlar giyerken,sorasında kırmızı ve mavi gibi al benili renkleri seçerek podyuma çıkıyorum.Eğer kuryeden alınmış ya da, dışardan alıp geldiğim ürünler girecekse eve, kadrolu belli elbiseleri giyiyorum.Kurye internetten istediğim kitapları getirdiyse,maskem ve eldivenlerimin tamamladığı bir kombinle görüyor beni.Ara sıra bu kombine matkapla duvar delerken taktığımız plastik gözlükte eşlik edebiliyor.Kapı eşiğine bırakılmış koli el çabukluğu ile balkona taşındıktan sonra kulise geçerek diğer giysilerimi giyiyorum.Sıramı kaçırmadan ve defileyi aksatmadan geri geldiğimde podyumda iki bacak,bir kalça hareketi ile endam ettikten sonra lila rengi çamaşır su puantiyeli buluzum ve ozon kokan eşofman altımla kitap ambalajlarını kat kat açıyor,siliyor ve havalandırmak için güneş altına bırakıyorum.

Alışverişten gelmişsem daha farklı sahne hareketleri yapıyor,derin taslara ve sirkeli sulara portakal mandalina elma bakla atarak defilemi görsel bir şölene ceviriyorum.Dışarıda bırakılmış urbalar yerine yeniler hemen bulunabiliyor.Domestoslu kıyafetimin gün gün artan deseniyle,yaratıcı modacı ve model kimliğimi de podyuma taşıdığımdan artık eminim.Dışarıdan alınmış yumurtaları tavuğun poposundan çıktığına bin pişman eden dezenfekte işlemimi de defile gösterisi ile seyircilere sergileyince yine kendimi kuliste buluyorum.

Bu sefer sıra öğleden sonramı geçireceğim,kitap okuyup,yazabileceğim yiyip içebileceğim rahatlıkta bir takım bulmada.Alt üstü renk olarak tamamlamalı ve mevsime uygun olmalı.Fermuarlı üstler hep tercihimdir çünkü kolay çıkarılabiliyor ve ateş basmalarında hemen omuzlara şal gibi indirilip serinlemeler sağlanabiliyor.Bu önceliklerle bedenimi sarıp sarmalayan esbaplarım üstümde pijamalarıma kavuşacağım zamana kadar Yıldırım beyi sevindirmeye çabalıyorum.İşim zor.

Bir yanıt yazın

E-posta adresiniz yayınlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir