Şöyle ayaklarımı uzatıp televizyon seyretsem,yerimden kalkmayıp miskinlesem, kargalarla uyanmasam ve emekli olup yaşasam hayallerime kavuşalı 20 yılı geçti biliyor musunuz?
İlk görev yerime atandığımda emeklilik hakkı kazanacağım yılı hesaplamıştım babamla beraber.Ne çok yıl var demiştim.Babamsa “ben göremem o zamanları demişti”haklı çıktı. Bense 20 koca yıl geçmez, bitmez demiştim.Ama ben haklı çıkamadım.
O yıllar çabucak bitti üzerine de ben 4 yıl daha ekledim.Hayatta olan için ne var ki, sayılı gün bitiveriyor.Çok uzun yıllar mesleğimden kopamam,kovulmadan ayrılamam derdim ama yaşanan acılar,planlara isteklere engel oldu ne yazık ki.
Bugün çalışan gençlerin de tek hayali bence emekli olmak.Sabah sürenerek yataktan kalkmanın sona erdiği, muhteşem bir şey emeklilik.Ancak kendinle barışıksan ve kendinle oyalanabilirsen tadı harika. Aksi olursa çok sıkıcı.Ben emekliliğimi hep sevdim ve hiç sıkılıp, bunalmadım çok şükür.Çünkü hobilerim vardı boş durmadım.
Kendine yetemeyen kişilerin emekli olmadan önce bir hobi sahibi olmalarında yarar var.Bir işe yaradığınıza kendinizi inandıracak uğraşlarınız olsun.Evi sevmeyen, hobisiz kişiler erken emekliliği istemeyip, kovulmayı bekleseler daha iyi olur bence.Bunalıma giren çok oluyor böyleleri içinde.
Emekliliği yaşlılık sanmak hata.Böyle düşünürseniz zaten depresyonu davet edersiniz.Çalışmak kadar emeklilikte çok güzel.Yeter ki kendinize değer verin, zaman ayırın.Ertelenmiş isteklerinizi yapın.İster çalışın, ister emekli olun mutlu olmanın tek yolu sizde unutmayın!Çalışan gençlere emekliliğe sağlıkla ulaşmayı,tüm emekli dostlarıma ise sağlıklı günler görmeyi diliyorum.