Düşünüyorum da değil yazmak,konuşmak bile gelmiyor bugün içimden.Ancak hiç şaşırtmıyor bu durumum beni.Tanıyorum, biliyorum bu halimi çünkü.Başladı benim eylül sancım.
Eylül gelmiş kapıma dayanmış.Nar ağaçlarında yeşile çalmış narlar kızarmanın peşinde.Zeytinler dalları yokluyor ufacık tefecik.Benim eylülüm açtı bile bavul kapaklarını.Yol başındayım yine.Eylül’ü tatili bitirdi diye sevmiyorum ben.Yaz bitti,haydi okula,evlere der gibi telaş düşürüyor yüreğime.
Oysa güzeldir Eylül. Serindir sessizdir,romantik,duygusal ve tenhadır.Balıkçılar görev başı yapar bu ayda. Kalabalıklar azalır.Yapraklar uçlarından başlar sararmaya.Dallarda eğretidir artık yeşil. Düşeceğini, solacağını bilerek kaderine razıdır yaprak.Çıplak kalacağını bilen ağaç mahçuptur.Ya bir aşk başlar eylülde,ya da bir aşk biter.Aşk ve eylül paslaşıp duran sporcu gibidir.
Benim eylülüm de yalnızlık mahsunluk vardır.Ve eylül geldi.Hep böyle yapar bu ay.Apar topar gelir güneşi çalar,denizi çalar,çiçeği böceği çalar.Eylül gelir sevinç gider,yaz gider,hüzün ve yalnızlık gelir.Doğa sararmaya başlar.Sarı bir yazdır artık bize kalan.
Bugün 2 Eylül 2021.Gün hala ağırmadı dışarda.Açtığım camdan odamın içine eylül serinliği giriyor.İçim ürperiyor ufaktan. Boğucu sıcaklar sonrası huzur veriyor bu ürperti.Sıcağın çaresi yok, serinlik kadar.Henüz ışıldamıyor güneş.Her yer karanlık.Saat 04.27 daha.Edebiyatımızın ünlü isimlerinden Nazan Bekiroğlu”güzle ilgili yazacak her yazar, mutlaka eylül bahçelerinden geçmelidir” demiş.Ben de kapısındayım işte bu bahçenin.Bakalım neler bulacağım yazacak.