Bir kapta buluşturulmuş süt,toz şeker,nişasta, un, kakao uzun zaman çırpıldıktan sonra ocakta muhallebi kıvamına getirilir ve uygun bir kap içine dökülerek bir gece dondurulma işlemine tabi tutulur.İşte bu tatlıya Frigo denir.
Bugünkü gibi onlarca marka, renk ve tatta dondurmaların olmadığını düşündüğünüzde yukarıda tarifini vermeye çalıştığım soğuk tatlının geçmişte bizler için anlamını anlayabilmenizi çok isterim.
Hele sinemalarda satılıp,film izlerken yemenin zevkini size hakkıyla anlatmakta zorlanırım.
O zamanlarda en tembel ve yeteneksiz çocuk bile bu tatlının tarifini, annesinin yemek kitabından bulmuş ve baka baka yapmıştır.
Mahrumiyet bizleri daha yaratıcı kılıyordu bence.İçine biskuvi atarak hiç bilmeden mozaik pasta yapmışlığımda vardır benim.Ah canım geçmişim benim.
Bugün marketler dışında dondurmacılardan da dondurma alırım ben. Ama dondurma üstüne asla sos koydurmam.Doğallığını, tadını bozduğuna inanıyorum çünkü.
Türkiye de her şey batar, ama yiyecek üzerine açılmış yerler çok zor.Millet boğaza düşkün,insanlar yaratıcı.Mesela Waffle ne ya?Kupir ya da?Tıklım tıklım doluyor bunları satan yerler.Gözünü seveyim gözlemenin.Doldur içini eline geçeni, ye yediğince.
Ben de hiç geliştiremiyorum kendimi di mi?Zamana ve saraya ayak uyduramıyorum.Gözleme diyorum birde aptal aptal.Ejder meyvesi veya şunlu bunlu şuşi varken.Modern ve çağdaş uygarlık düzeyi ve zengin saray hayatına çumburlop dalamadım geriden geliyorum affola.
Frigo,Frigo
