Hayatları boyunca özel günleri,yeni yılı,bayramları birlikte karşılamaya özen gösteren insanlardık biz.Aile bireyleri,kardeşler akrabalar, çocuklar,yengeler, yeğenler, kuzenler, gelinler, damatlar birbirlerini çok sever ve birlikte olmak için fırsatlar yaratırlardı. Becerikli ve fedakar kadınlar hiç yüksünmez, onlarca insanı evinde,masasında konuk ederdi. Neşe içinde o günü veya geceyi kutlar,birlikte olmanın hazzını yaşardık.
💟
Ortaklaşa hazırlanmış masalarda saatlerce sohbetler eder,yer içer,oyunlar oynardık. Biri kalksa da otursak diye boş sandalye nöbeti tutardık.
Filmlerde görülen gibi kalabalık mutlu bir aile ve sülaleydik biz.
Sonra hayatın acı gerçekleri erken ve çok hızlı vedaları yaşattı bize. Gittiler sevdiklerimiz bir bir ve zamansız.Genci gitti,yaşlısı gitti.Biz bayramsız, biz yeni yılsız, ve biz yaş günsüz kaldık.Sandalyelerimiz boş kaldı hem de çok.Nöbet tutamaz olduk.
💟
Hadi biz ve bizim sülaleden kalanlar acılarımızla matemlerimizle eğlenceden, neşeden kaçıp içimize saklandık. Ya size ne oluyor be?Acıların yoklamadığı, ölümün ayırmadığı sizler birbirinize yabancılaşıp evlerinize neden kapandınız? Hep yorgunsunuz,hep bitkinsiniz. Hep kimseyle uğraşacak haliniz yok.Hep hayat pahalı.Hep bir bahaneniz var.Kusura bakmayın da böyle düşünüp, davrananlar sizler aptalsınız. Sevdikleriyle hayatta ve aynı şehirde olup,bir masa etrafında güle oynaya yeni yılı bile karşılayamayan insanlara yazıklar olsun.
💟
Sen kaybedince anlarsın bugünlerinin kıymetini.Bir yeni yıl gecesinde erkenden zıbarıp yatmak zorunda kaldığında; yastığı baban, anan, kardeşin, kuzenin, halan, dayın, teyzen, karın, kocam sandığında anlarsın yaptığın şimdiki aptallığını.
Geç olur ama, çok geç olur.
Geç Olur Ama, Çok Geç Olur
