Ülkemizin listelenecek bir çok sorunu olabilir.Bu sorunların önem sırası kişiden kişiye göre de değişebilir.Benim birinci sıraya koyduğum sıkıntıyı,siz daha alt sıralarda değerlendirebilirsiniz. Bu doğaldır.Farklı düşünüp farkli inanabiliriz.Herkesin bir konuda aynı düşünmesi beklenemez.Ama inanın bana, toplumsal hayatımızı zorlaştıran ve bizleri insan ilişkilerinde mutsuzluğa sokan en öncelikli sorunumuz görgüsüzlükdür bizim.
👩
İçimizde hala konuşmayı, dinlemeyi, yemeyi, içmeyi oturmayı kalkmayı hiç bilmeyen hatta mendille bile tanışmayan çok kaba insanlar var.Bence okullarımızda ahlak ve görgü kuralları dersi, kesin olmalı. Zerafet eğitimi gençlere mutlaka verilmeli. İnsan İsviçrede ki okullara özeniyor.Bir erkek, bir kadın birbirlerine ve toplumun diğer fertlerine nasıl davranacağını mutlaka bilmeli. Bakıyorum da bazıları çok lömbür lömbür. Nezaketten uzak ve kibarlığa düşmanlar. Basit davranıyorlar.Şakaları,
sohbetleri sempatiden çok uzak. İnsanı geren şekilde.
👩
Görgüsüzlük çok zor.Kişinin kendisi istemezse, görgü eksiği tamamlanmıyor çünkü. Görgüsüz hep görgüsüz kalıyor. Duyarak, görerek, okuyarak kendini yetiştirmeye niyeti olmayana hiç bir metodun faydası olmuyor. Oysa sosyal medyanın kaliteli paylaşımları bile bir okul. Yararlanmasını bilenlere.
Eski türk filmlerinde izlediğimiz Türkan Şorayı eğitenler gibi özel hoca tutup başımızda kitapla yürümeye kalkmayacağımıza göre kendimiz daha çok çaba göstermeliyiz.
👩
Zira korkuyorum bu görgüsüzlük, kabalık ve hoyratlık bulaşıcı hastalık gibi daha çok yayılacak girdap gibi içine daha çok çekecek bizi.Çekti mi yoksa ne dersiniz?