Bazen görünmez olmayı ne çok istiyorum bilseniz.
Görünmeyecek ama duyulacak olsam harika olurdu.İnsanların duymak istemediği gerçekleri söyler, belki iyiliklerine katkıda bulunurdum.
İnsanın doğasında hep güzel ve iyi şeyler duymak var.Kendi bildiği gerçekleri başkası söyleyince bile çok mutsuz oluyor.Çevreme bakınıyorum da, ben dahil hepimiz bir aldatmaca içindeyiz.Mutsuzluklar, başarısızlıklar için hep bahanemiz ve başkasına atacak suçumuz hazır.Hep suçlamadayız birilerini.Hak etmediğimize inandığımız durumlarda çok acı çekiyor ve bir o kadar büyük laflar ediyoruz.
Oysa bizim de birilerine ters gelen,başkalarının hoşlanmadığı nice davranışımız vardır.Kırmamak ya da kavga etmemek için söylenmiyordur bize.Bizim sustuğumuz gibi aynı.
İşte bu zamanlar için görünmez ve tanınmaz olacak fısıldayı vereceksin kulaklara.Aslına bakarsan çoklukla becerebildiğim kadar gerçekleri dillendiriyorum ben.Ama öyle anlar oluyor ki dur ya o öyle değil demek istiyorsun diyemiyorsun.Çünkü karşımızda ki kişi söylediğinin, yaşadığının,yaptığının doğruluğuna o kadar inanmış oluyor ki onu üzemiyorsun, bozamıyorsun,kıramıyorsun.Ya da korkuyorsun kaybetmekten, kavgadan.
Susmaların, aman bana nelerin arkasına saklıyorsun gerçek düşüncelerini.
Elbette herkesin hayatı kendine.En yakınınız bile olsa bir sınır çiziliyor bize.Görüp, duyup, duyumsayıp sustuğumuz onlarca konu oluyor.Söylemeye kalksan sen karışma deyip tersleyiveriyorlar.En iyisi he canım he demek,yutmuş görünmek ama yutmamak😄.
Böyle olunca da bizi aptal kendini akıllı sananlar oluyor elbette.Oh nasıl kaktırdım diyor,kaktıramadığı halde😃
Susmak zor geliyor aslında, hatır gönül için bile olsa susmak zor.Susmak, iyilik mi kötülük mü? Rahatsızlık verici sorular beynimde.Niye bu sabah taktım ki bu konuya,sanki konu kıtlığı vardı.Neyse yazdım işte.Gerçekler acıdır,biberde acıdır o zaman gerçekler biberdir.
Hayda vites değiştirmeden en iyi bildiğimi yapıp susayım.1-2-3sustum tıp…..
Görünmez Olsaydım
