Sahafları, ikinci el eşya satan dükkanlarla bit pazarlarını gezerken çok hüzünlendiğim anlar olur benim.Kullanılıp dönemi geçmiş eşyalar ile çok eski dönem fotoğrafları yer tezgahlarında karma karışık bakıyorsa etrafına çok tuhaflaşırım.Bir kadın, 3 çocuk ve bir adamın mutlu gülümsemesine bakarım uzun uzun.Neler yaşadıklarını, düşlerini,biten ömürlerini hayal ederim.Tezgah üstü terkedilmişlikleri sarsar beni. Yazıldığı dönemde alkış almış bir kitap sararıp kalmışsa raflarda içim burkulur.Sararmış, rengini yitirmiş nice kitap ilk alanlarından okuyanlarından uzaklarda yeni sahiplerini beklerler hep.Onlarda öksüzdür artık.Yine bu gezilerden birinde kendi yazdığım bir ayak altında masumca beklerken gelirse gözümün önüne ağlarım, o kitabı yazdığım anları hatırlarım hemen. Üzülürüm.Hayatta her şey bir gün çöp olur bilirim.Duygu ve düşüncelerimin çöp oluşunu kabullenemem.Eşyayı, insanı kendi kaderine, kimsesizliğine terk etmek acı geliyor bana.Ama yılmadan yazıyor,bit pazarlarına kaynak oluşturuyorum. Birgün bir yer tezgahında kir pas içinde bulacağım yeni kitabım mürekkeple buluştu bugün.Göz yaşı denizinde yüzmemeniz dileğiyle sevgiler.
GÖZYAŞI DENİZ
