Güvercinlerim

Ankarada el koparan,burun düşüren, kirpik donduran bir ayaz var.Mutfak penceresine yakın, kalorifere ayaklarımı dayamış oturuyorum.
Yıllar önce,Anıt Kabire dek bomboş ve pırıl pırıl olan karşı tepeler, çirkin çok çirkin binalarla kapandı artık.Sadece çatılar,sadece beton yığınları görünüyor.Geçmiş zamanlarda, geceleri ışıklanmış haliyle Rasat tepeyi görürdük.
Ankara nın en yüksek yeriydi,tüm semtlerden görünürdü.Bir zamanların yüksek yerleri, yeni yükseklerin arasında kayboldu gitti.Ankarada boş tepe, boş arazi kalmadı.Her yer devasa binalarla dolu.Yep yeni binaların başı, bulutlara değiyor.
Benim oturduğum evin yaşı en az 40.Kooperatif aracılığı ile sahibi olduğumuz baba evimiz.Artık o da çok yaşlı.Bu yaz bakım gördü.Boyandı mantolandı.Kocaman olan ağaçların arasından, sokaktan geçenleri görmek mümkün değil artık.Yalnızlığı giderecek, seyir imkanı yok.
Size bu yazıyı yazarken,balkon pervazında hiç boşalmayan güvercin konaklama alanında tıkırtılar var gene.Ya 2 ya 3,ama asla 1veya 4 olmadan bu açık hava güvercin otelinde hayat hep var.Pervazdan ayrılmayan güvercinlerimiz ve biz baki bir dostluk içindeyiz.Sanki bizi bekliyorlar.Yemek aramaya gidip geliyorlar.Ama hep geliyorlar.
O kadar dikkat çekiciydi ki bir zamanlar bu durum ben kendimi mistik bir şeylere inandırmıştım.Sanki annem,babam,ağabeyim güvercin olmuş beni hiç bırakmamışlardı. Sonra akışına bıraktım duygularımı ,etkisinde kalmamaya özen gösterdim bu oyunun.
Kış mevsiminde besleme etkinliğimiz de var elbette.Torba torba darıları var.Kar yağınca çok üzülüyorum güvercinlerime.Birbirlerine yumulup, kommi bacalarında ısınma gayretleri etkiliyor beni.
Bu sefer, insan olarak geldiğimiz hayata daha sonra güvercin, fare olarak gelmeyeceğimiz ne malum.Fazla derin dalmayacağım felsefik konulara.Bugün pervazda gene 3 tane güvercinim var.Pırıl pırıl boyanmış apartmanımızın,güvercin gübresiyle şimdiden kirlenmeye başladığını üzüntüyle görüyorum.
Erzurum’da yatılı okulda görev yaptığım yıllarda, güvercin bitinin öğrencilerim için çok problem olduğunu görmüştüm.Güvercinler, sandığımız kadar masum değiller aslında.
Ama onlar bizim yuvada olduğu sürece, biz de onları sevmeye devam edeceğiz.Canım güvercinlerim benim.