Elimde klavye dakikalardır duruyorum.Aklımdan gönlüme gönlümden elime seri ve kıvrak akmıyor sözcükler.Konuyu bulsam girişi, girişi bulsam çıkışı kararlıyamıyorum.
🤩
Söyleyin ne yazayım bugün size.Bir kaç gündür anılarlardan yazı paylaşmıştım.Oh başım dinçti.Aldı mı gene beni bir düşünce?Konu çok ama gerek yok yazmaya filozof milletimin değerli üyeleri zaten engin fikirlerini her daim belirtiyorlar buralarda.Bir de ben mi jaz yapayım üstüne.
🤩
Duyurdum ya hani size yazılarımı bir arada toplayacağım bir blog açtım diye.3 yıldır yazdığım bin kusur adet günlük yazımı şimdi gün gün yeniden okuyarak oraya taşıyorum.Ancak tek kelimesine elimi sürmüyor ve doğallığı bozulmasın istiyorum.Doğaçlama karalamasız dile getirilmiş çok samimi ve dürüst yazmışım ben ya.
🤩
İşim azdı, yenilerini icat ettim anlayacağınız.Ama sizlerden gördüğüm yakın ilgi ve destek gözlerimi ıslattı.Ay bir ziyaretçi akını oldu görmeliydiniz.Ne çok gerçek dostum varmış benim.Okuyanların ucu bucağı görünmüyordu inanın.Ziyaretlerinizin hep artmasını hep olmasını diliyorum.Beni kalemşörlüğümle hatırlamanız ise sevinç ve gururum olur.
🤩
Yazılarımda hep olmasını istediğim samimiyet ve dürüstlüğü kişiliğimin en sevdiğim yanı olarak kabul ediyor ve sosyal ilişkilerimde hep kullanıyorum.Gizli saklı düşünmeye gelemiyor,hep kendini haklı görenlerle mücadele edemiyorum artık.Üzüldüğümü kırıldığımı,ihmal edildiğimi şimdi susarak karşılamıyor nezaketle yanıtlarını veriyorum.Ben HAYIR diyebilenler durağına vardım çok şükür!
Şimdi sizlerin buna alışması gerekecek sanırım.Bakalım ardımda kaç küs gönül bırakacağım?
Hayır Diyebilenler Durağı
