Tavaların tencerelerin havada uçuştuğu,terliklerin yastıkların fırlatıldığı,kafa gözün şişip yarıldığı evde büyümedim ben.Anamın babamın kavga ettiğini bağrıştığını hiç görmedim.Çok nadir zamanlarda fikir ayrılıkları yaşar,bunu birbirlerine kabul ettirmek için inatçı sözler söylerlerdi.
Evin bu barışçıl ortamı biz 3 kardeşe de yansımıştı.Kardeş kavgasını nedir,niye olur hiç bilmedik.Sizlere ballandıra ballandıra anlatabileceğim kardeş kavgam da yok benim.Kocam da benim gibi kavga sevmedi hiç.Şiddetin ş si yanımızdan geçmedi evde.Ancak son yıllarda azıcık bağrışır olduk,kulaklar duymadıkça sesler yükselmeye başladı.Takma damarlar bende azıcık sinir yaptı ama şöyle doya doya yaptığım karı koca kavgam bile olmadı size yazabileceğim.1 sanitelik hırlanalarımın neyini yazayım ki.
Bunları size yazarken hatırladım da anne ve babam televizyon evlere girdikten sonra her gece tartıştılar ya.Yemek sonrası,kendi koltuğuna oturup televizyon seyretmeye hazırlanan annemin hemen oturduğu yerde kestirmesi yani uyumaya başlaması babamın kadınla uğraşmasına sebep olur tuttururdu “kalk yerine yat”diye.O bunu dedikçe annem çok kızar “hayır ben televizyon seyrediyorum gitmeyeceğim “derdi.
Uyuyorsun kalk yerine yat muhabbeti gece boyu sürer,şekeri yükseldiği için sürekli uyuyan annem sonunda pes ederek gecenin sonuna yakın “bir rahat televizyon seyrettirmedin” deyip sinirli sinirli yatağına giderdi.Onların bu karagöz hacivat halleri beni çok güldürürdü.Annemi kızdırmak babamın en büyük eğlencesiydi. Kimi zaman babam da annemden rol çalar uyuya kalırdı koltuğunda.Bu kez kalk yerine yat intikam saati annemin elinde çalar dururdu.
Ne güzel zamanlarmış,şimdi biz kalk yerine yat türküsünü dinleyip söyleyip geziyoruz.Herkes sonunda yerine gidip yatıyor zaten.