“Merhaba nasıl gidiyor araba” tekerlemesini size söylemek geldi bu sabah içimden.25 gün kadar önceydi yazdığım bir yazıyla tatile çıktığımı ve bir müddet sizlerle birlikte olamayacağımı bildirmiştim.
Yazmaktan ve sizden uzak geçen zamanlarda hayatımda çok büyük değişiklikler olmadı. Kaç ,göç, maske, dezenfekte arasında dolanıp durdum yine.Sadece açık havada ve oksijeni daha bol bir yerde olmanın tatlı bir rahatlığı var üstümde o kadar. Mesafeli duruş, oturuş ,geziş,alışveriş tekniklerimi geliştirmiş durumdayım. Yaklaşandan fıldır fıldır kaçmak konusunda hayli kıvraklaştım.Şöyle zarif bir bel ve omuz hareketiyle yaklaşan kişileri uzağa düşürme konusunda kendimi beğeniyorum. Ayrıca alabildiğine uyanık bile davranıyorum.Gaflet delalet ve asla hıyanet içinde değilim.
Ezberimi bozmuyor, hiç bir tehlikeyi unutmuyor hem kendimi hem etrafımdakileri koruyor kolluyorum. Ama görüyorum ki sizin keyfiniz de yerinde. Düğün dernek kurup horon tepiyor, asker hoplatıyor,piknikler yapıyor özledik bahanesiyle pek bir sarılıp koklaşıyorsunuz. Bulaş yok gibi,salgın bitti gibi dert üstü deva üstü sefadasınız.Sofrada kadehler tokuşturuyor,mumlar üflüyorsunuz.Yanaklar yanaklarda,kollar boyunlarda,eller bellerde temastasınız.Almadan gezmeden yaklaşmadan duramıyor gaza bastıkça basıyorsunuz.
Nöbetçi öğretmeniniz Aytül izine çıkınca hepiniz nazi kampından kaçan esirler gibi dağıldığınız şehrin sokaklarına,hayatın caddelerine değil mi?
Ülke gündeminin çeyiz sandığı gibi birbirine karıştığı bu zamanda iyi olduğumu ama sizleri özlediğimi ifade etmek için bu satırları yazıyor geyik yapıyorum.Hepinizin sağlıklı kontrollu, bilinçli olmasını tekrar dilerken sizleri çok yakından takip ettiğimi bilmenizi isterim. Sizi hep denetleyecek genel durum raporlarımı ara sıra Heyet-i Umumiyeye sunacağım efemmmm.