Kışı karla seviyoruz hepimiz.Kar bizleri karamsarlıktan uzaklaştırıyor.Sanıyoruz ki; her şey beyaza dönecek tüm acılar, dertler yok olacak.
Çocuksu bir yanı var karlı havayı sevmenin.Yere kar, gönlümüze oyunlar düşüyor.Kartopu oynamak,kaymak ve kardan adam yapmak en harika kar eğlencemiz.Genci,yaşlısı kardan adam yapmaya meylediyor biraz kar bulunca. Kömürler, havuçlar aranıyor, hayli ciddiye alınarak kardan adamlar yapılıyor. Bereler giydiriliyor, atkılar sarılıyor.
Ancak her güzel bir şeyi yapanın olduğu yerde,bir yıkan mutlaka bulunur diyorum.Çünkü saatlerce emek vererek yapılmış ve büyük bir ihtimalle çocukları çok mutlu etmiş bir kardan adamın,kazık kadar bir herif tarafından yumrukla, tekmeyle yıkıldığının görüntülerini izliyorum TV ekranından.Gizli kameraya yansımış görüntülerdeki bu insan müsvettesine acıyorum. Nasıl bir hırs, kıskançlık, hasetlik,sinir ve mutsuzluk sarmalında ki bu mahluk, vurmalara doyamıyor kardan adama.Gecenin karasında gidiyor, geliyor tepiyor.Dedikleri gibi kardan bile adam oluyor da, insandan olmuyor.
Şeytan boş durmuyor,kök salıyor insan bedenine. Vahşet ,şiddet, iğrençlik kol geziyor ruhlarda.Müge Anlı daki bir aile olayıyla çalkanıyor ortalık.Hiç bilgim yok çünkü asla seyredemem bu tür yayınları.Bilgim yoksa fikrimde olamaz bundan dolayı yorumumu geniş yazamam.Ancak okuduklarımdan bile kusmak istediğime bakarsanız,memleketin hali perişan.
Her şey muhteşem bir planla ilerliyor. Her yer ot, nok olacak halk canından bezecek, gel bizi kurtar bunlardan Süpermen diyecek.Bize demokrasi bol, ne giydirirsen giydir artık bize diye teslim olacak.Kardan adama musallat olup, imkan bulsa ırzına bile geçecek olan insanlarla aynı havayı solumak ve onların kaderimizi belirleme imkanını ellerinde bulundurması çok acı, çok.