Açıklanan müjdenin mutluluğu içinde kendimi sahile atıyorum.İnsanları seyrederken, Ya El Yelil isimli şarkı eşliğinde bedenlerinin her yerini oynatan, şekilden şekile sokan Mezdeke grubu geliyor aklıma.Hani üzerlerine sıkıca oturan oryantal kıyafetlerini tamamlayan şık ve ışıltılı maskeleriyle yüzlerini gizleyip showlarını yapan 3 genç kızdan oluşan grup vardı ya o.Ne alaka diyorsunuz değil mi?Oysa çok alaka.Sahilde üzerlerine giydikleri bikini, monokini veya mayoyla dolanan kadınlarla, şortlu erkeklerin yüzlerine taktıkları cerrahi maske ile oluşturdukları görüntü bana onları hatırlatıyor.Ben dahil olmak üzere hepimiz altı şişhane,üstü tabakhane diyeceğim bir durum içinde arzı endam ediyoruz.Bu sıkıcı durumun gülünesi bir yanını görmeye çabalıyorum. Ayaktaki göbekli ve mayolu 2 amcanın maskeli halleri ile sohbet yürütme çabalarının mizahi yanını görmeden bu hayata katlanmak zor geliyor bana.Cem Yılmazdan maaş alan oyun yazarları gibiyim zaten, kendimi gazlayacak gözlemler yapıyorum.Gaz mı? Ne gazı? Kim dedi gaz diye? Niye dedi.Ama benim konum gaz değil caz,yok ya sazdı.Offf o da değildi ya neyse.Yere serdikleri hasırlar üzerinde güneşlenen ama maskeye sadakatle bağlı dedikoducu kadınlara bakınca gülme ve oynama arzum daha da artıyor.Arabik tüm ritimler ruhumu okşuyor,sarıp sarmalıyor beni.Çoşuyorum iyiden.Müjdenin, mutluluk ve gururu içinde son günlerin moda şarkısı Bum bumu söyleye söyle eve doğru yönümü çeviriyorum.Eve varacağım şarkı susacak ve ben barbunya ayıklayacağım.Offf.
Mezdeke
