Oldu mu oldu mu?

Kapalı bir fanus içindeymiş gibi birbirinin aynı günleri geçiriyorum. Sanki sadece günlerin adı değişiyor bir gün salı bir gün cuma oluyor.Yapılanlar,yaşananlar hep aynı.Buna engel olmak ve bir günü diğerinden ayırmak için değişik atraksiyonlar bulmaya gayret ediyorum.Merdiven tepelerine tırmanıyor, dolap içlerine dalıyor,hurçları deşiyorum. Sakladıklarıma bakıyorum.Evde ne kadar arızalı alet varsa elden geçiriyorum.Dün aspratörümüzün bizi bıraktığını fark ederek ocak üstünden söküp, atıverdim.Yavaş yavaş mıntıka genişletiyorum. Oda oda elimde tornavida ile dolanıyorum. Bakalım can sıkıntısından daha neleri yerinden sökeceğim.

Halılar hopp toplandı, yıkamaya gönderildi.Kurutuldu.Rulolandı.
Sanki buram buram sıcak havalar var da ben halısızlığa geçiş yaptım. Silip silip oturuyorum.Virüs ise bahanem.Yarın balkon duvarlarını boyasam diyorum.Evde boyam fırçam var.Elden geçirivereyim orayı da. Nasılsa zamandan çok hiç bir şey yok.Homini gırtlakla, tumba yatak arasındayız.

Bilseydim eve mobilya boyası alır büfemin rengini de değiştirirdim.Artık çok eskidi ve çok soldu. Yenilenirdi bu bahaneyle.
Nereden bilebilirdim fanus içinde geçecek bunca günümün olacağını.Bilsem iş malzemesi de stoklardım.Bulmaca çözme, kitap yazma, kitap okuma,yemek pişirme,devrilip yatma saatlerimin içine tamirat ve tadilat gibi bir bölümde eklerdim.

Neyse sorun değil evdekilerle yetinecek, söküp takacağım.Bu ara kışlıkları topladım kaldırdım. Baharlıkları çıkardım.Ancak yaz evine gidemezsek iş zor.Tüm yazlıklarımız orada çünkü.Burada olanlarla yetinmek zorundayız.Hayırlısı artık.Hayatlarla hayaller arasına sıkışacak bakalım kaç ayımız daha var.Bu arada arabanın yaz bakımını da yarın yaptırıyorum.Sanki uzun bir yola çıkacakmışım gibi ben her yıl aynı tarihte yaptıklarımı yapıyorum.Benden günah gider ben görevimi yaparım.İşe yaramazsa kader utanır ben değil.Bunları size niye yazıyorum.Ne bileyim maksat muhabbet olsun.

AYTÜL KAHRAMAN