Ben genelde rüya görmem,ya da gördüğümü hatırlamam.Bunu size de daha önce yazmıştım.Sabah uyanırım düşünürüm, uyku seansından hiç bir şey gelmez aklıma.
Ancak bu sabah öyle olmadı,geceden gördüğüm rüyayı çok net hatırladım.Uyanmaya yakın devrede görmüş olmalıyım ki aynı netlik ve canlılıkta aklımda kalmış.En son karede, bir taksinin arka koltuğunda olan üç kişiden ortada oturan benim.İki yanımda iri kıyım adamlar var.Ancak bendeki panik yüzümde maskem yok diye. Adamlarda da yok.Ben feryat ediyorum kaçmak istiyorum maskem yok diye.Adamların beni nereye götürdükleri,bana ne yapacakları umrumda değil,tek kaygım hiç birimizde maskenin olmayışı.
Yorganım mı açık kaldı,yoksa dün okuduğum Ahmet Ümit in polisiye kitabımı beni içine aldı anlamadım. Maskem yok diye perişan haldeyim. Bir de dün maske fiyat ve kalitelerini araştırmış alma planları yapmıştım.Bunlar mı beni çok etkiledi bilemedim.Az önce bir uyandım heyecanlıyım.Yüzüme dokundum maskem yok,yanıma baktım maskesiz bir adam uyuyor.Paldır küldür çıktım yataktan,ayağa kalkınca zekam mı açıldı, kan mı yürüdü bedenime bilmem ayıldım çok şükür.
55 günde ilk vukuatım bu.Olacak o kadar.Bilinç altım çok dolmuş demek ki.Zaten maske ve siperliklerime çok düşkünüm.İkisi en önemli aksesuarlarım. Eldivenlerimde öyleydi.Ama kadın doktor eldiven takmayın daha tehlikeli dedi o gün.Çok tedirgin oldum.Takmamaya başladım.Bir aksesuarımdan yoksun kaldım. İnternetten siperlikler aldım onlarsız da çıkmıyorum dışarılara. Yedekledim hepsini.Yeni normal hayat sürebildiği kadar sürsün.😁Her bir malzemem var benim.Takıntılıyım neylersiniz.
Bu sabahki maceram böyleydi işte.Rüyam aklımda koştum maskelerime baktım yerli yerindeydiler.İçim çok rahatladı.Siperliğimi sevdim okşadım.Rüyamı küçümsedim.Artık çayımı içebilirim..