Ama yediğim içtiğimle,aldığım giydiğimle ve gezip gördüğümle de hava atıp nispet yapmadım. Hep gidemeyen, yiyemeyen, göremeyen vardır diye düşünceli davrandım. Facebook hesabımdan dostlarımın sağlıklı haberlerini almanın, neşeli zamanlarını görmenin tadını tercih ettim. İnstagramda ise arkadaşlarımın en güzel anlarının şahitliğini yaparak sevindim.Mutlu fotolara bakmaya doyamadım.Twitter dan damar sözler öğrendim.Memleketi yönettim.
Paylaşımlar kişiye özeldir elbette.Ama her şey de paylaşılmaz ya a canım. Herkesin benim kadar ince düşünmesini beklemek hata olur.İnsanlar ruh haline,düşünce ve inançlarına uygun paylaşımlar yapıp duruyor duracaklar.Ancak paylaşımların da bir sınırı olmalı.Empati yapın empati.Seni rahatsız edenin beni de rahatsız edeceğini lütfen unutmayın.
💚
Kaybedilmiş yakınların kabir resimleri de paylaşılmasın artık buralarda be usta.Eğlence platformunda,vefat etmiş insanların mezar resminin işi ne?Kendisinin söz hakkı olsa ister miydi acaba bunu?Her sınırı aşmakta bu kadar becerikli olmak zorunda değiliz bence.Bari mezarlıklar buradan uzakta ve kutsal kalsın. Yaşarken tınlamadıklarınız ölünce mi değerli oluyor anlamıyorum.
Yeter biraz sınırınız, zarafetiniz olsun.Kalkmışın sabahın altısında gülümsemek istemişin güne, ama ismi lazım değilin biri dayamış burnuna mezar taşını.Rahmet ve şifa dilemekten gönül yorgunu olduk.
Bu kadar değil, bu kadar olmamalı.Burada azıcık mutlu olsak gerçekleri unutsak olmamı OLMA MI?