Safiye Ayla

Hızlı geçiyor zaman diye hep yakınıp duruyoruz.Oysa zaman içinde ne çok anılar biriktirdik, olaylar yaşadık, insanlar tanıdık değil mi?

Bazen çok şansız bir nesil olduğumuzu savunsam da, aklıma yaşayan veya vefat eden bazı insanlar gelince şanslı olduğumu da kabul edebiliyorum.
Kendilerine hayranlık duyduğum siyasetciler, futbolcular, sanatcılarla aynı dönemde hayatta olmak çok büyük bir şanstı.

Zaman zaman bu kişilerle ilgili size duygu ve düşüncelerimi aktarıyorum, aktaracağım da.Nesildaşı olmaktan onur duyduğum insanları size hatırlatacağım,
lanet ettiklerimi ise onları sevenlerine bırakacağım.

Çok küçük yaşta anne ve babasını kaybettiği için yetiştirme yurtlarında büyüyen,oradan ayrıldıktan sonra cami avlularındaki musalla taşları üzerinde gecelemek zorunda kalan bir kadından söz edeceğim size bugün.

⌚ Güzel sesi tesadüfen fark edildikten sonra, Atatürk ün sofrasında şarkı söyleyecek kadar ünlenmiş Yanık Ömer,Çile Bülbülüm Çile şarkılarıyla gönüllere taht kurmuş Safiye Ayla yı görmek dinlemek şans değil de nedir?


Atatürk den sonra İsmet İnönü ve Celal Bayar ın da görev dönemlerinde de, köşkün sesi olmuştu. Kendi çirkin, sesi güzel kadın olarak nam salmıştı.

1917 yılında İstanbul’da doğmuş,1998 yılında hep gecelediği musalla taşında, hayatını tamamlamıştır.
Bir daha benzerlerinin bile dünyaya gelemeyeceğine inandığım bu sanatcılardan, şarkı dinleyebilmek ayrıcalıktır.

Zaman hızlı veya yavaş geçse de bizim de kazanımlarımız bunlar işte.
Hayat hep bu değerde insanlar armağan et bana lütfen,diğerleri kalbime zarar çünkü.

Bir yanıt yazın

E-posta adresiniz yayınlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir