SILA ÖZLEMİ

Dün daüssıla denilen (sıla özlemi) durumu aşırı boyutta yaşadığımı size anlatmıştım.Benim o zamanlar görev yaptığım Erzurum Atatürk Lisesinde ki müdürüm sayın Rıfat Kurtuluş benim bu durumumu ilk fark eden insan olmuştu.Okulda nöbet tuttuğum bir gün herkes dersteyken beni pencereden dışarıyı seyrederken görmüş yanıma gelmişti.O karadenizliydi. Belki özlem yüklüydü,belki çok tecrübeliydi veya çok ince fikirliydi bilmiyorum. Sohbetimizin ilk anında “çok mu özledin öğretmenim”? Diye sormuştu bana.Gözlerim dolu dolu Çok demiştim çok.Bunun üzerine beni odasına davet etmiş, çay söylemiş,kalemden de bir görevliyi çağırmıştı.Halden anlayan merhametli, iyi kalpli müdürüm ben istemeden elime yazdırdığı sevk kağıdını vermişti.Konuştuğu sağlık merkezi doktoruna beni yollamış ve “git raporunu al hocanım annene sarıl, babanı öp ve gel,göreceksin döndüğünde her şey çok başka olacak demişti”.Yol boyu onun bu kibarlığına ağlamış,raporumu alıp eve gitmiştim.Eşim ikiletmeden hemen Dadaş turizmden biletimi almıştı.Çok iyi adamdı,şefkatliydi,iyimserdi,kötülük nedir bilmezdi. Kimse için kötü söz etmezdi.Benim aile hasretine dayanamadığımı Erzurumdan ve ondan kaçmak istediğimi belki anlamıştı.Belki de o da habire ağlayan kadından kurtulmak istemişti kim bilir.Uçarak geldiğim Ankara da bizimkilerden aldığım hayat dersi yetmezmiş kayınvalidemin,yeni gelin kocasını bırakır gelir mi?sorusunu havada yakalayıp,soğana bulayıp öğle bir yumuşatmıştım ki kadıncağız iki gözü iki çeşme gurbet için benimle birlikte ağlamaya başlamıştı.O kaynanalık yapmak istemişti ama ben ona bu şansı vermemiştim.Tatlı dilimle onu anne kız gibi dertleşmeye çekerek hızını kesmiştim.Aksi taktirde benimkilerin yerine oturduğu evlilik trenim yine raydan çıkacaktı. Çıkarmadım arkadaş.Erzurum’a bir döndüm ki ben bile inanamadım halime.Müdürüm haklı çıkmıştı.Artık daha olgun ve sabırlı,şehre, öğrencilerime sevdalıydım.Yuvamda mutluydum.Her gün “yüksek yüksek tepelere kız vermesin diye mikrofonu kapıp ev içi konserimi veriyordum ama iyiyiydim daha iyi.Sonraki yıllarda çok güzel günler geçirdim dadaşlar diyarında. Orada evlatlarım var unutamadığım ve hala haberleştiğim.Hayat,ufak bir gayreti bile ödüllendiriyor bazen.Yeter ki iyi niyetli gayretiniz olabilsin.