SONBAHAR

“Gülen ayva, ağlayan nar, mevsim artık sonbahar.”Bu tekerleme hep dilimde bir kaç gündür.Bugün çok daha iyi anladım sonbaharı ve onun getirdiği hüzünü yaşamaya başladığımızı.Haydi günaydın dediniz bana biliyorum. Çünkü doğa çoktan anlamış yazın gittiğini.Parkta oturduğum banka başımı arkaya doğru dayayıp gökyüzünü ve ağaçları izlemeye gayret ettiğimde yaprakların solmaya başladığını,bulutların ise gitmeye hiç niyetleri yokmuşcasına esen poyrazın önü sıra dolanıp durduğunu gördüm.Issızdı park,okuldaydı galiba çocuklar.Çocuklar dedimde bakın aklıma geldi Şeker Portakalı isimli bir çocuk kitabı okumuştum yıllar önce. Zeze isimli bir çocuk kahramanı vardı galiba.“Fazla fedakarlık, fazla vefasızlık getirir.” gibi bir sözü ondan öğrendim sanırım.Yoksa attım mı onu da bilmiyorum.Ama atsam da tutsam da sözü sevdğm ve gerçek olduğuna çok inandım ben.Hayatta en büyük nankörlüğü çok yardım ettiğim,iyilik yaptığım 2 arkadaşımdan gördüğüm için bunu denemiş durumdayım.Her şeyi akıllıca yapacaksın dediğim halde kendi kendime hep ofsayıta düşen futbolcu gibi oyundan düşüyorum ne yazık ki.Ya gutbol mu dedim bak nadıl şimşekler çaktı sinir bölgemde.6 tane gol nedir kardeşim?Milli takımımız yıllardır böyle hezimet görmedi.Kızların gururlandırdığı milleti erkekler rezil ediyor.Sonbahardaydık ne ara futbol utancına geldik diye kalkıp soran olursa içinizden valla yaka paça sizi Şenol hocamıza yollarım.Şenol hoca orada yok mu?Bir yere mi gidiyormuş?Tazminat bile almamış mı?Vay anasına sayın seyirciler.