Geçmişte hep aklıma takılmıştır Hastanede kullanılan “taburcu” olmak sözü nereden gelir diye.Hasta ve hastaneyle bir ilişkisini bulamamıştım asker kokan bu sözcüğün.Yakın bir tarihte gerçeğini öğrendim. Taburcu olmak sözü; Çanakkale savaşı sırasında tedavi edilen iyileşen yaralıların tekrar cephedeki taburlarına katılmaları için “taburcu” diye işaretlenmesinden gelirmiş. 1915’te taburcu olanlar tekrar cepheye dönüyorlarmış.Ben de 5 sene önce bugünlerde böyle taburcu olup yeniden cepheye dönmüştüm.Tarihimizin en büyük zaferleriyle dolu Ağustos ayına bir de benim bıçak ucu zaferim eklenmişti 21 Ağustos 2016 da.Tam 5 gün sonrada rabbidi rabbidi cepheye saldılardı beni.Aman kardeşim ne siz sorun ve görün böyle bir mücadeleyi ne de düşmanlarınız.Bu nedenle Başkomutanlık,Malazgirt meydan muhabereleri kadar benim özel tarihimde kutlanmayı hak eder bu zafer.Abarttım mı?Bak kızdırmayın ben şimdi,testereyle kesilmiş sonradan,tellerle zımbalanmış,göğüs kafesinin ve köprücük kemiklerinin kaynarken yaşattığı ağrıyı çekin diye ah ederim feleğiniz şaşar.Ben zafer diyorsam zaferdir kutlanacak nokta.Bakın ben unutturuyor muyum gidiyorum geliyorum her sene kafanıza kakıyorum milli mücadelemi.60 aydır zafer sarhoşuyum ben.şaftım kaymış,kaportam dağılmış,ayar tutmaz olmuşum. Zımbalıysam,taburculuğumu kutlarım da oynarım da kardeşim. “al bir salon gelini,koy kalbine elini, sevdim tatlı dilini,kalplere vur bir zımba,rumba da rumba rumba”…
TABURCUYUZ
