Sürekli hata yapan çocuğu azarladığınızda, yılışık yılışık yüzünüze güler ve saçma sapan hareketler yapar ya. Dünya da sanki aynı öyle karşımda.Ben bir koltuğa oturmuşum, dünya karşımda dönüp duruyor.Ben onu tesliyor, azarlıyorum.O beni hiç duymayıp şımarıyor. Kızıyorum,öfkeleniyorum.Koltuktan kalkıp güzel bir şamar atayım diyorum,ancak pat diye yere düşen bir eşyanın sesiyle irkiliyorum.Bakıyorum…