Sürekli hata yapan çocuğu azarladığınızda, yılışık yılışık yüzünüze güler ve saçma sapan hareketler yapar ya. Dünya da sanki aynı öyle karşımda.Ben bir koltuğa oturmuşum, dünya karşımda dönüp duruyor.Ben onu tesliyor, azarlıyorum.O beni hiç duymayıp şımarıyor.
Kızıyorum,öfkeleniyorum.Koltuktan kalkıp güzel bir şamar atayım diyorum,ancak pat diye yere düşen bir eşyanın sesiyle irkiliyorum.Bakıyorum elimde tuttuğum kumanda yok.
Televizyon kumandası yerde, ben yatakta,dünya rüyamda.Dizi izlerken uyuya kalmış,yukarıda özetlediğim saçma rüyayı görmüşüm.Sonuç olarak kumanda düşünce uyandım ve rüyamı bitiremedim.Dünya’ya dersini veremedim.Haddini bildiremedim.Bana kala kala arka kapağı bir yana,pilleri başka yana fırlamış kumanda kaldı.
Evet çok haklısınız bir yerilerim kesin açık kalmış olmalı ki dünyayı karşıma alıp terbiye etmeye kalkışmışım. Üzücü yanı elim havada asılı kaldı şamarı atamadım.Dünya kurtardı paçayı.
2022 bana bir beden büyük mü geldi ne ilk dört günde bu hale geldim.Nasıl gelmeyeyim vergiler ve zamlar sarmalı içinde boğulmuş haldeyim.Elimi bir sallıyorum araba vergisine,bir indiriyorum devasa elektrik zammına değiyor.Ev taşımışım, bir de abonelikler üstüne.Şamar atmayayım da ne yapayım.Ben akrep burcuyum.Tutkulu sevgi ve sahiplenmelerin kadınıyım.Ama bir o kadar da duygusal,alıngan ve kırılganım.Beni üzeni de hiç unutmam.Şimdi en büyük merakım sandık başında benimle alay eden,karşımda pis pis sırıtan tanıdıkların halleri şimdilerde ne acaba?Ceplerinden çıkan her kuruşun ardından da yılışıklık edip gülebiliyorlar mı?Batan geminin kıç bölümüne sıvışıp,açtıkları delikten dolan suyu mu seyrediyorlar?Şamarı dünyaya değil, onların suratına patlatmalı aslında.