“Karnının doymayacağı yerde açlığını belli etme” derler.Ne güzel sözdür.Çoğumuz bu sözün doğruluğuna inandığımız günler yaşamışızdır elbette.Ya da bu gibi sözleri söyleten insanlar çevremizde ve yakınımızda vardır.Ben evinde rahat edemediğim,davranışları ile beni boğan,ya da lokmamı sayan insanların evine gitmem.Çünkü orada içimi koca bir panik kaplar.Dökmeyeceksem dökerim,yapmayacaksam yaparım.Bir dilim ekmek dahi isteyemeyeceğim…