Ayarı bozulmuş gök ve yer arasında arasında kaldığımız bir gün ve gece geçirdik.Yer altı hiç durmadı.Dakka başı salladı bizi.Oh geçti bitti deyip, şöyle rahatca kanepeye uzanıp kitap okumaya niyetlensem; olmaz hiştt kalk deyip salladı durdu beni.Deprem fırtınası huzur vermedi hiç.Biz yorulduk, yer yorulmadı inanın.Yer kabuğu tüm enerjisiyle canımıza okurken,gökyüzü durur…
Ne zor bir yıl oldu 2020.Yangından sele,depremden Covid e savrulup durduk.8 aydır,kaygılar korkular maskeler ardında boğulduk. Sevdiklerimize hasret kaldık, sarmayı sarılmayı dokunmayı özledik,Apansız ve acı gidişleri gözledik.Umutlar yıkıldı,hayaller yıkıldı.Alışıldıklar yıkıldı.Artık yıkıntı dolu içimiz.Enkaz bizim içimizde aslında.Afatı yok,itfaiyesi yok,belediyesi yok, gönüllüsü yok ,gönülsüzü yok ,koku alan hav havı yok. Enkaz bizim…
Dediler ki