Ayarı bozulmuş gök ve yer arasında arasında kaldığımız bir gün ve gece geçirdik.Yer altı hiç durmadı.Dakka başı salladı bizi.Oh geçti bitti deyip, şöyle rahatca kanepeye uzanıp kitap okumaya niyetlensem; olmaz hiştt kalk deyip salladı durdu beni.Deprem fırtınası huzur vermedi hiç.Biz yorulduk, yer yorulmadı inanın.Yer kabuğu tüm enerjisiyle canımıza okurken,gökyüzü durur mu?Durmadı.O da kendini hatırlatmak için kudurdu durdu.Nasıl gümbürdeyip,nasıl yağmaktır görmeliydiniz. Deniz, yağmurla bir oldu daldı sokaklara ve bahçelere. Yer ve gök arasında oyuncak olduk inanın.Bunlara ek birde pandemimiz var elbette.Afetlerle kol kola mutlu, mesut yaşayıp gidiyoruz.Düşüyor derken çıkan,bitiyor derken yapışan virüsümüz ile ayrılamıyoruz. Kongre ve mitinglerde görev yapmayan,dağ kayak çok sevip yerinden kalkmayan kovid 19; lokanta, kafe çaybahçesi düşmanı çıktı.Kısıtlamalar kalkmıyor,hastalık gitmiyor,yer durmuyor,gök dinmiyor,karın doymuyor.Melek Mikailin bizimle eğlencesi bitmiyor.Bence melek İsrafilin Sur a üflemesine kaldı işimiz.Gelecekse gelsin kopacaksa kopsun kıyamet.Elle gelen düğün, bayram zaten. Biz 20 yıldır kıyameti yaşadık, gelende mi korkacağız.
Kıyamet
