Öldürülmekten çok korkuyordu.İçtiği bir bardak suyla,tattığı bir lokma yemekle veya odasına bir gece aniden dalacak adamlarca hayatına son verileceği kaygıları içindeydi.Küçücük çocukken evhamlara kapılmaya başlamış, kaygılar içinde kendini odalara kitleyerek yaşamıştı.Yaşadığı can kaygısı nedeniyle akıl ve ruh sağlığını kaybetmişti.Hiç sağlıklı düşünemiyordu.Korku tüm benliğini sarmıştı.Dinmeyen baş ağrıları vardı.Yaş aldıkça akla uymayan,abuk subuk sözler söylemeye saçma sapan davranışlar sergilemeye başlamıştı.Kendini korumak için mantıksız yasaklar koyduğu gibi,şehrin gürültüsünden sabah eşlerinin uykusu kaçmasın diye tüm dükkanları,çarşıları gündüz kapattırıp gece açtırmıştı.4 taneye kadar izin olduğu halde o, 8 kadınla evlenmiş ve hep çok şişman hatunları sevip tercih etmişti.Tüm memleketi arattırıp dev gibi diye tarif edilebilecek şişman bir kadını buldurmuş ve ona Şekerpare adını vererek haremine katmıştı.Koca bir memleketi yönetme stresi ve öldürülme korkusu dengesini iyiden bozmuştu.Uzun süren bu sağlık sorunları, bir dediği bir dediğini tutmayan yönetim ve alınan saçma kararlar ülkenin huzurunu fena halde bozmuştu.Böyle gitmezdi düzen. Gitmedi de.Tüm çabasına ve korkusuna rağmen o da kaderinden kaçamadı. Çıkarılan bir isyan sonrasında boğularak katledildi.Tarih onu Deli İbrahim diye andı hep.
TARİH UNUTMAZ
