YALNIZLIK

Yalnızlık, dünyanın en kalabalık ülkelerinden biri olan japonyada insanların en büyük sorunuymuş.Sevdiklerini kaybetmiş veya onlardan ayrılıp yalnız yaşamak zorunda kalmış insanlar için Japonyada oyuncu ajansları kurulmuş.Eşini anne baba evlat veya arkadaş hasreti çeken kişiler kiralama ücreti olan 300 Avroyu vererek eksiklerini gideriyorlarmış.Mış diyorum okuduğum bir haberden öğrendim ilginç geldi.Fiziksel temasın yasak olduğu bu birlikteliklerde bir çok çocuğun gerçek baba veya annesi yerine bu rolu üstlenen oyuncuları sevdiklerini söyleniyor.Eşini kaybetmiş bir adam yıllardır karısı rolünü üstlenen bir kadını kiralıyarak evlilik yıl dönümü kutlayabiliyor,onunla yemek yiyip pata kesebiliyormuş.Mış gibi yapıyor insanlar.Mış gibi.Yalnızlığa son vermek hiç değilse özel günlerde mış gibi yapıp avunuyorlar.Gelişsin gelişmesin tüm ülkelerde insanların temel sorunu yalnızlık.Gelişen teknoloji,Marstan toprak getirmeler,bir telefon ekranına çakılı kalmış gözleri güldürüp mutlu edemiyor.Okşanmamış saçlar,sıvanmamış sırtlar,yatılmamış omuzlar,tutulmamış eller,öpülmemiş yanaklar ve dudaklarla koyu bir yalnızlıkta insanlar.Duyguları aç insanoğlunun.Kapıyı çalan pencereyi tıklatan yok.Kimse kimsenin umurunda değil.Biz de japonyadaki gibi evlere çağrılan oyuncular olsa kimbilir ne çok kazanır insanlar.Ana tabii ki taciz tecavüz,dayak ve cinayete uğramadan o evden çıkabilirlerse.Bilirsiniz,bizim aklımız hep bel altına çalışır milletce.Kimse ana baba, nene dede özlemiyle çekmez.Kırkpınar güreşlerini çok sevdikleri için hep maça çıkmak isterler.Batar oyuncu ajansları batar.Batırırız hiç acımadan hem de.