Ben de hem refakatçi kimliğim hem de 1 senenin suratımda fark edilemez çizgilerine güvenip bu haykırışa gönülden hazırlandım.
Buluşmaya ilk kez gidecek genç sevgililer gibi ütü bile yaptım. Erkenden uyanan 65 liğim traşını oldu.Losyonunu süründü. Heyecanla kahvaltımızı ettikten sonra, saat 11 i beklemeye başladık.
Ben evin fırlaması olarak her zaman ki gibi canı tez bir tutum sergileyip, bahçeye çok önceden inip beklemeye başladım.İçine 2 küçük su,tatlı kurabiye,muz,bitter çukulata ve çengel bulmacamı koyduğum heybem omuzumda voltalarımı attım. Gelmesini beklediğim gelin kızımın eli de kendi de çok ağır olduğundan , beklemekten bunalıp bolca bulmaca çözdüm.Hatta can sıkıntısından arabanın bagajını ve alet çantasını yerleştirdim.
Nihayet saat 12 05 de benim mahkum; alıp sakladığı,hiç giymediği yeni spor ayakkabıları ayağında sokağımızı şereflendirdiler.Ben oh nihayet nakaratları ile bando adımları oluşturup omuzumda heybem ve iki elimde açılır kapanır kamp sandalyelerimizle itaatkar bir kadın olarak 52 günlük tutukluluk süresi sonrası rot balans ayarı kaymış efendimin arkasından en yakın parka doğru adım attım.
Çocuk parkı adının tam tersi yaşta insanlarla şenlenmişti.Maskeli ve mesafeli bir yakınlıkla herkese gülücük atıp kadınların gününü kutlayan birer sevgi pıtırcığıydık. Sonra banklara değil, çimenlerin üstünde ama ağaçların altında kendi koltuklarımıza oturduk. Zıp orda, zıp burda devamlı hareket halinde,çoşkulu konuşkan 65 likleri izledik.
Yürüyüşümüzü yaptık ağaçları çimenleri ilk kez görüyormuş gibi inceledik.Bir inceleme alanı yetmedi mahallemizdeki diğer 3 parkı da denetledik. Efendim önde, ben arkada yük merkebi gibi eşyalarımızı taşıyarak günün anlam ve önemine uygun etkinlikler yaptım.Bolca bulmaca çözdüm.Beyaz saçlı insanları bolca selamladım.Çişim geldi eve koştum yaptım rahatladım döndüm. Muzumu,kurabiyemi yedim,ilacımı içtim.Açık görüş bitti.Koğuşa döndüm.