Her gece yatmadan önce gökyüzüne bakıyor azıcık kızıllık görsem ertesi gün kar yağacak sanıyorum.Hep bir beklenti içindeyim kış geldi ya ,kar da gelsin istiyorum.Hayatı her alanda zorlaştırmasına rağmen, kış karsız olmuyor.
♥
Çocuklar kar tatili duası bile edemiyorlar.Böyle tadı mı çıkarmış kışın?Tabii bu söylediklerim Ankara için geçerli.Şöyle lapa lapa yağan karda yürümeyeli ve kar yemeyeli çok uzun yıllar oldu gibi geliyor.Takır takır buzda düşmeyi bile özledim.
♥
Ay durun buz dedim de aklıma geldi yazmadan duramayacağım. Yazımın gene yönü değişecek. Oluversin zararı yok.Amerika’da bir buz hokeyi maçında gelen ilk golden sonra, on binlerce peluş oyuncak ve ayının sahaya atıldığını haber yaptı geçenlerde televizyon kanalları.Organize edilmiş bu hareket birliği ile salonda bulunan binlerce seyirci, aynı anda hayır amaçlı bir etkinlik için buz zemini oyuncak bahçesine çevirdiler. Muhteşemdi,süperdi şahaserdi. Oyuncak yağdı sahaya sanki.Hayran kaldım bu planlamaya ve yardımlaşma duygusuna.
♥
Biz de olsaydı,5 ayı atıcısının yanına, 10 ayı kapıcısı dadanır, adamlar kafa göz yaracağından korkmadan ayı kapmak için türbünden sahaya uçarlardı. Kapışmakta, izdaham yaratıp birbirini ezmekte rakip tanımaz bir millet olduğumuz için dağıtılan atılan ne varsa almak için saç saça, baş başa birbirlerini paralar, oyuncak ayıların kolunu bacağını koparırlardı.Oysa onlar bir kaç dakika içinde yanlarında getirdikleri oyuncakları sahaya attılar.Görevliler topladı.Satılıp, geliri hayır işi için kullanılmak üzere kaldırıldı.Oyuncak yağmurunun tadı benim damağımda kaldı.
♥
“Zenginin parası züğürtün çenesini yorar”sözünü anımsatırcasına onlar yaptı; kıskanan, özenen, yazan, çizen kafa yoran ben oldum.
Onlar kadar olgun ve gözü tok toplumda itişmesiz kakışmasız ve kapışmasız yaşamayı ben de çok istiyorum.Neden olmadı neden olduramadık biz bunu?Aç mideleri doyursak, aç gözleri doyuramıyoruz pes ki pes.
Zenginin Parası, Züğürtün Çenesini Yorar
