Babaannemin aktif,dinamik ve eli maşalı kayınvalide olduğu yıllarda bizi fırçalamak ya da eğitmek adına söylediği kimi sözlerin izleri hala kulağımdadır. Mesela “çok gezenin ayağı noktan kurtulmaz” gibi, dahiyane bir sözü bizi haşlamak için kullanırdı.Evde oturalım, hanım kadın olup onun emirlerini eksiksiz ve gecikmeden yerine getirelim isterdi.Biz de saf saf…
Yazmam yazmam, bir yazınca da tıpa patlar yazmadan duramam. Anlayacağınız normal doğum değilim ben.Evet zamansız ya da yanlış mekanda doğmuş olabilirim ama,bu kadar zengin gündemli bir ülkede yaşayınca insan kendini tutamıyor.Tatil de yapamıyor.2 gün yapsa 3. gün dayanamıyor.Hele bazen gündem ,sabahtan akşama bile o kadar hızlı değişiyor ki, bugün yazıp…
Güneşe hasret, ıslak,sisli karanlık günlerin bitmesini çok fazla istiyorum şu günlerde.Hayli uzadı bu sevimsiz manzara çünkü. Kuzey Avrupa ülkelerine döndük.Sisli, puslu ışıksız günlerdeyiz.Dünya’da 300 milyon insan depresyon tedavisi görüyormuş.Bu sayının içinde milletimizin ve benim payım olduğu kesin ama, sürekli kış havası yaşayan yerlerin katkısı da yadsınamaz. 😻 Durum böyle…
Ülkemizin listelenecek bir çok sorunu olabilir.Bu sorunların önem sırası kişiden kişiye göre de değişebilir.Benim birinci sıraya koyduğum sıkıntıyı,siz daha alt sıralarda değerlendirebilirsiniz. Bu doğaldır.Farklı düşünüp farkli inanabiliriz.Herkesin bir konuda aynı düşünmesi beklenemez.Ama inanın bana, toplumsal hayatımızı zorlaştıran ve bizleri insan ilişkilerinde mutsuzluğa sokan en öncelikli sorunumuz görgüsüzlükdür bizim. İçimizde…
Elindekiyle yetinmeyi, mutlu olmayı artık bilmiyor insanlar.Düz saçı varsa kıvırcığa, yeşil gözü varsa siyaha özeniyor. Ankara’daysa Bodrumdakine, içerdeyse dışarıdakine, yaşlıysa gence,fakirse zengine benzemeye çabalayıp duruyor.Belki de bu hırs, bu tamah hayata bağlıyor ve canlı tutuyor insanları kim bilir.Bunları da yapmasa,birileriyle yarışıp, didişmese çürür,çöker her halde. ABD deki Newyork üniversitesine göre…
Dediler ki