Bazen görünmez olmayı ne çok istiyorum bilseniz. Görünmeyecek ama duyulacak olsam harika olurdu.İnsanların duymak istemediği gerçekleri söyler, belki iyiliklerine katkıda bulunurdum. İnsanın doğasında hep güzel ve iyi şeyler duymak var.Kendi bildiği gerçekleri başkası söyleyince bile çok mutsuz oluyor.Çevreme bakınıyorum da, ben dahil hepimiz bir aldatmaca içindeyiz.Mutsuzluklar, başarısızlıklar için hep bahanemiz…

İnsanın yaşı hızla ilerleyince, geçmişe ve mutlu anlara özlemi daha çok artıyor. Ben de bu özlemle geçmişi konu alan yazılar yazarken; yaşıtlarıma anılarını hatırlattığım, gençlere ise bilmediklerini öğrettiğim umudunu taşıyorum. Geçmiş zaman konusu yazmak, beni de heyecanlandırdığı,mutlu ettiği için yazmayı hep istiyorum.İlham gelirse elbette.Öyle şipariş usulu yazılmıyor maalesef.Bugün şanslıyız ilham…

Hayatım boyunca,hep iyi insan olmaya çalıştım ben. Gerek görgü ve ahlak kurallarını öğrenip uygulamak, gerekse dinimizin bizden istediği değerleri kazanmak konusunda azimli ve istekli oldum. Günahı, sevabı, helali, haramı bildiğim kadar,ayıp sözcüğünün de anlamını biliyorum.Melek değilim,kusursuz hiç değilim elbette.Ama hak helalliği almak konusunda, çok büyük hassasiyetim var.Dilerim bunu hep başarabilirim….

Çarşıdan yorgun argın evime döndüğümde, hemen eşofmanlarımı giyerim ben.Yatmaya yakın bir saat ise pijamama koşarım hemen. Gerek eşofmanımla,gerekse pijamalarımla çok rahat eder, huzur bulurum.Dışarı çıkmak için giydiğim temiz kıyafetlerle evde dolaşmayı, hele mutfakta yemek pişirip, işlenmeyi hiç sevmem.Sokak kıyafetlerimle yatıp uzanmayı,uykumayı,oturup,kalkmayı tercih etmem.Hem rahat hareket edemem, hem de kirletip yenisi…

Damak lezzetine güvenen,gurmelik iddasında bulunan, yemek yapmanın ve yemenin sanat olduğuna inanan bir insan olmadım ben. Ülke mutfaklarına, merak duyup inceleme de yapmadım.Gidebildiğim ülkelerde aç kalmadım.İçinde domuz eti olmayan yemekleri seçip, yiyebilmeyi başardım.Hiç bir ülkenin yemeklerini merak etmiyorum.Sadece Doğu Asya mutfakları içinde lezzetiyle ilk sırayı alan japon yemeklerini bu ülkeyi…

“Yazmak, insanın içindeki tortudan kurtulmasıdır”demişti bir zamanlar adını bildiğim bir adamcağız. Söz benle ilgili diye aynen ezberimde kalmış, söyleyeni unutmuşum gitmiş.Ayıp oysa, adamın lafını bilmiş bilmiş sat elaleme, ama adını hatırlama. Tuh,hiç yapmazdım böyle şeyler oysa.Akıl oyunları bunlar işte. Yazarak temizlik yapılıyorsa,bağırarak çığlık atarak mevsim temizliği yapılmaz mı?Ben sordum ben…

Erkin Koray’ın “kızları da alın askere”şarkısını diğer tüm şarkıları gibi çok severdim ben.Az önce radyoda çalınca ilham geldi yazıma konu yaptım.Hatırlıyorum da 33 sene önce Erzurum da bulunduğum yıllarda, Erkin Koray’ın kasetini almak için kasetci dükkanına girip satıcıyı şoka sokmuştum.Oğlancağız, benden böyle bir potansiyel beklemediği için çok şaşırmıştı.Sonra ahbap olmuştuk…