Ne çok düşüncem var bu aralar.Başını yastığa boş koyan insanlara imreniyorum.Tek tek hallettiğimi sandığım, bitti diye umduğum düşüncelerimin yerine nedense hep yenileri toplaşıp geliyor.Hiç boş kafa olamıyorum.5 çocuklu bir kadın kadar yorgun ve kaygılı, saatlerce duvar ören bir usta kadar tükenmiş,yarın sınava girecek bir öğrenci kadar heyecanlı oluşum boş kafalı…