Yazlıkta bulunduğum süre içinde en çok imrendiğim şey kalabalık aileler.İmrenmek ne kelime açık açık iyi niyetle kıskanıyorum onları.Balkonlardan sarkan onlarca havlu ve mayoyu,bir sandalyeye 2 kişi oturularak yenen akşam yemeklerini,kuzenleri, yeğenleri ve tüm sülaleyi kıskanıyorum.Seslerini duydukça, kahkalarının içinde kayboldukça hüzün basıyor beni.Millette ne çok teyze,hala, amca, dayı, enişte,yenge, kuzi var…

Geçen sene, Uçurtmayı Vurmasınlar filmini çok sevdiğimi, etkilendiğimi ve unutmadığımı anlattığım bir günlük yazı yazmıştım.Yine çocukluğumda uçurtmalar yapıp uçurduğumu söylemiştim.Kuyruğunu ağaç dallarına takıp yırttığım çok uçurtmam olmuş bakıp bakıp çok üzülmüştüm. Duygu ve düşüncelerim aynı hala.Uçurtmaları çok seviyorum.Lüksten uzak masum çocuk yanımın, özgürlüğün simgesi onlar benim için.Geçen gece gazeteden uçurtma…