Okul atletizm takımını kurmaya çabalayan beden eğitimi öğretmenimiz Bedia hanımın, onca kız öğrenci arasından benim gibi tombik ve gotik bir kız çocuğunu seçmeyeceğine olan inancım ile gevşemişken,adımın okunması ile büyük bir sarsıntı yaşadığımı hala hatırlarım.Arkadaşlarımın şaşkın ve alaycı bakışları altında elime tutturulan ,önce diski sonra gülleyi hiç bir atış bilgisi…
Neydi bayram?Bayram annemin kokusuydu,babamın sesiydi.Ablamın gülüşü, ağabeyimin neşesiydi.Neydi bayram?Bayram akide şekeriydi,nane likörüydü.Komşu eviydi,beyaz mendildi.❤Neydi bayram?Bayram kırmızı ayakkabı, yeni dikilmiş elbiseydi.Toplanan para, cep içi mutluluktu.Neydi bayram?Bayram akraba ziyareti,luna park gezisiydi. Çubuk ucu macun,bir sade gazozdu.❤Neydi bayram?Bayram eve gelen konuktu,mutfaktan aşırılan tatlıydı.Spreyli saç,rimelli kirpikti.Neydi bayram? Bayram kalbimde mutluluk, dilimde şarkı, gözümde sevinçti.Yuvaydı…
Dediler ki